فهرست دانش نامه عقايد اسلامي ج6

فصل بيستم : حميد، محمود، حامد
- واژه شناسى «حميد» ، «محمود» و «حامد»
- حميد و محمود و حامد ، در قرآن و حديث
- ۲۰ / ۱ ستوده بزرگوار
- ۲۰ / ۲ بى نياز ستوده
- ۲۰ / ۳ فرزانه ستوده
- ۲۰ / ۴ سرپرست ستوده
- ۲۰ / ۵ شكست ناپذيرِ ستوده
- ۲۰ / ۶ نخستين ستوده
- ۲۰ / ۷ سزاوارترين ستوده
- ۲۰ / ۸ ستودنى ستوده
- ۲۰ / ۹ بهترين ستايشگر و ستوده
- ۲۰ / ۱۰ هماره ستوده
- ۲۰ / ۱۱ ستوده نامحدود
- ۲۰ / ۱۲ ستوده در همه ويژگى هايش
- ۲۰ / ۱۳ ستوده در همه كارهايش
- ۲۰ / ۱۴ ستوده در همه كارش
- ۲۰ / ۱۵ ستوده به هر زبانى
- ۲۰ / ۱۶ ستوده به نعمتش
فصل بيست و يكم : حىّ
- واژه شناسى و اصطلاح شناسى «حىّ»
- حى ، در قرآن و حديث
- ۲۱ / ۱ ويژگى حيات او
- ۲۱ / ۲ او زندگى همه چيز است
فصل بيست و دوم : خالق
- واژه شناسى «خالق»
- خالق ، در قرآن و حديث
- ۲۲ / ۲ ويژگى هاى آفرينش
- ۲۲ / ۳ آنچه آفريدگارى خدا به آن وصف نمى گردد
فصل بيست و سوم : خبير
- واژه شناسى «خبير»
- خبير ، در قرآن و حديث
- ۲۳ / ۱ آگاه بينا
- ۲۳ / ۲ فرزانه آگاه
- ۲۳ / ۳ ريزبـينِ آگاه
- ۲۳ / ۴ داناى آگاه
- ۲۳ / ۵ آگاهى كه چيزى از فرا چنگ او در نمى رود
فصل بيست و چهارم : رازق، رزّاق
- واژه شناسى «رازق» و «رزّاق»
- رازق و رزّاق ، در قرآن و حديث
- ۲۴ / ۱ اوست بسيار روزى بخش
- ۲۴ / ۲ بهترينِ روزى رسانان
- ۲۴ / ۳ شما را از آسمان و زمين ، روزى مى رسانَد
- ۲۴ / ۴ روزى رسان هر روزى خور
- ۲۴ / ۵ روزى رسان انسان
- ۲۴ / ۶ روزى رسان تنگ دستان
فصل بيست و پنجم : رئوف
- واژه شناسى «رئوف»
- رئوف ، در قرآن و حديث
- ۲۵ / ۱ مهرورز مهربان
- ۲۵ / ۲ مهرورز به بندگان
- ۲۵ / ۳ مهرورزترينِ مهرورزان
- ۲۵ / ۴ مهرورز به اهل آسمان ها و زمين
- ۲۵ / ۵ مهرورزى او پايان نمى پذيرد
- ۲۵ / ۶ مهرورزى اش به سامان كننده كار گنهكاران است
- ۲۵ / ۷ آنچه در توصيف مهرورزىِ او ، به كار نمى رود
فصل بيست و ششم : رب
- واژه شناسى «ربّ»
- ربّ ، در قرآن و حديث
- ۲۶ / ۱ دليل پروردگارى او
- ۲۶ / ۲ پروردگار همه چيز
- ۲۶ / ۳ پروردگار بود ، آن گاه كه پرورده اى نبود
- ۲۶ / ۴ پروردگار پروردگاران
- ۲۶ / ۵ وصف پروردگارىِ او
فصل بيست و هفتم : رحمان، رحيم
- واژه شناسى «رحمان» و «رحيم»
- رحمان و رحيم، در قرآن و حديث
- ۲۷ / ۱ معناى رحمان و رحيم
- ۲۷ / ۲ ويژگى هاى رحمت او
- ۲۷ / ۳ آنچه در توصيف رحمتِ او، به كار نمى رود
فصل بيست و هشتم : رفيع، رافع
- واژه شناسى «رفيع» و «رافع»
- رفيع و رافع، در قرآن و حديث
- ۲۸ / ۱ بالا برنده مرتبه ها
- ۲۸ / ۲ بر كشنده مرتبه ها
- ۲۸ / ۳ برافرازنده آسمان ها
فصل بيست و نهم : رقيب
- واژه شناسى «رقيب»
- رقيب، در قرآن و حديث
- ۲۹ / ۱ نگاهبانِ همه چيز
- ۲۹ / ۲ مراقب انسان
فصل سى ام : سُبّوح، قُدّوس
- واژه شناسى «سبّوح» و «قدّوس»
- سبّوح و قدّوس ، در قرآن و حديث
- ۳۰ / ۱ فرمان رواى بسيار پاك
- ۳۰ / ۲ معناى تسبيح
- ۳۰ / ۳ معناى تقديس
- ۳۰ / ۴ بسيار پاكِ آسمان ها و زمين
فصل سى و يكم : سلام
- واژه شناسى «سلام»
- سلام ، در قرآن و حديث
- ۳۱ / ۱ بسيار پاك و سلام
- ۳۱ / ۲ معناى سلام
- ۳۱ / ۳ اوست سلام و از اوست سلام و به سوى اوست سلام
فصل سى و دوم : سميع
- واژه شناسى «سميع»
- سميع ، در قرآن و حديث
- ۳۲ / ۱ هر كه سخن بگويد ، خدا سخن او را مى شنود
- ۳۲ / ۲ ويژگى شنوايىِ او
- ۳۲ / ۳ آنچه شنوايى او ، به آن ، وصف نمى شود
فصل سى و سوم : شافع و شفيع
- واژه شناسى «شفيع» و «شافع»
- شافع و شفيع ، در قرآن و حديث
- ۳۳ / ۱ شفاعت ، يكسره از آنِ اوست
- ۳۳ / ۲ شفاعتگرى جز او نيست
- ۳۳ / ۳ بهترين شفاعتگر
- ۳۳ / ۴ شفاعتگرى نيست ، مگر به اذن او
فصل سى و چهارم : شافي
- واژه شناسى «شافى»
- شافى ، در قرآن و حديث
- ۳۴ / ۱ شفابخش بيمارىِ دل ها
- ۳۴ / ۲ شفابخش بيمارى
- ۳۴ / ۳ شفابخش هر بلا
- ۳۴ / ۴ شفابخشى جز او نيست
- ۳۴ / ۵ شفابخشِ هر كه از او شفا بخواهد
فصل سى و پنجم : شاكر، شكور
- واژه شناسى «شاكر» و «شكور»
- شاكر و شكور ، در قرآن و حديث
- ۳۵ / ۱ سپاس گزار بسيار دانا
- ۳۵ / ۲ آمرزگار بسيار سپاس گزار
- ۳۵ / ۳ ويژگىِ سپاس گزارى او
فصل سى و ششم : شهيد، شاهد
- واژه شناسى «شهيد» و «شاهد»
- شهيد و شاهد ، در قرآن و حديث
- ۳۶ / ۱ ويژگى گواه بودن او
- ۳۶ / ۲ آنچه گواهىِ خداوند ، به آن ، وصف نمى گردد
  - ۳۶ / ۲ ـ ۱ در بر گرفتن مكان ها
  - ۳۶ / ۲ ـ ۲ درآمدن در اشيا
- ۳۶ / ۳ حكمت بالا بردن دست ها در دعا
فصل سى و هفتم : صادق
- واژه شناسى «صادق»
- صادق ، در قرآن و حديث
- ۳۷ / ۱ راستگوترينِ راستگويان
- ۳۷ / ۲ راست وعده
- ۳۷ / ۳ راست گفتار
فصل سى و هشتم : صمد
- واژه شناسى «صمد»
- صمد ، در قرآن و حديث
- ۳۸ / ۱ صمد ، كسى است كه ميانْ تهى نيست
- ۳۸ / ۲ صمد ، يعنى استوار به ذات خود
- ۳۸ / ۳ صمد ، كسى است كه همه چيزها آهنگ او مى كنند
- ۳۸ / ۴ صمد ، يعنى سرورِ فرمان روا
- ۳۸ / ۵ صمد ، يعنى كسى كه صفات سَلبى در او جمع است
فصل سى و نهم : ظاهر، باطن
- واژه شناسى «ظاهر» و «باطن»
- ظاهر و باطن ، در قرآن و حديث
- ۳۹ / ۱ ويژگى ظاهر و باطن بودن او
- ۳۹ / ۲ آنچه ظاهر و باطن بودنِ خدا ، به آن نيست
فصل چهلم : عادل
- واژه شناسى «عادل»
- عادل ، در قرآن و حديث
فصل چهل و يكم : عالم، عليم
- واژه شناسى «عالم» و «عليم»
- عالم و عليم ، در قرآن و حديث
- ۴۱ / ۱ ويژگى دانايى او
- ۴۱ / ۲ آنچه دانش او بدان وصف نمى گردد
- ۴۱ / ۳ نشانه دانش او
فصل چهل و دوم : عزيز
- واژه شناسى «عزيز»
- عزيز ، در قرآن و حديث
- ۴۲ / ۱ عزّت ، يكسره از آنِ خداست
- ۴۲ / ۲ ويژگى هاى عزّت او
فصل چهل و سوم : عظيم
- واژه شناسى «عظيم»
- عظيم ، در قرآن و حديث
  - الف ـ صفت ذاتى
  - ب ـ صفت فعلى
- ۴۳ / ۱ سترگى و بزرگى ، از آنِ خداست
- ۴۳ / ۲ سترگى او ، همه چيز را آكنده است
- ۴۳ / ۳ هر سترگى اى ، پيش سترگى او خُرد است
- ۴۳ / ۴ آنچه در توصيف سترگى او ، به كار نمى آيد
فصل چهل و چهارم : عَفُوّ
- واژه شناسى «عَفُوّ»
- عَفُوّ ، در قرآن و حديث
- ۴۴ / ۱ بخشاينده توانا
- ۴۴ / ۲ بخشاينده آمرزگار
- ۴۴ / ۳ ويژگى بخشايش او
- ۴۴ / ۴ گذشت ، براى او ، دوست داشتنى تر از مجازات است
- ۴۴ / ۵ بخشايش او لطف است
فصل چهل و پنجم : عَلىّ
- واژه شناسى «عَلىّ»
- علىّ ، در قرآن و حديث
- ۴۵ / ۱ بلند مرتبه بزرگ
- ۴۵ / ۲ بلندمرتبه سترگ
- ۴۵ / ۳ بلندمرتبه فرزانه
- ۴۵ / ۴ بلند مرتبه والاتر
- ۴۵ / ۵ ويژگى بلندمرتبگى او
فصل چهل و ششم : غائب
- واژه شناسى «غائب»
- غائب ، در قرآن و حديث
- ۴۶ / ۱ معناى ناپيدايى او
- ۴۶ / ۲ ناپيداى شاهد
- ۴۶ / ۳ آنچه در توصيف ناپيدايىِ او ، به كار نمى رود
فصل چهل و هفتم : غافر، غَفور، غفّار
- واژه شناسى «غافر»، «غفور» و «غفّار»
- غافر ، غفور و غفّار، در قرآن و حديث
- ۴۷ / ۱ آمرزگار گناهان
- ۴۷ / ۲ همه گناهان را مى آمرزد
- ۴۷ / ۳ گناهان را پيش از آمرزش خواهى مى آمرزد
فصل چهل و هشتم : غَنى
- واژه شناسى «غنى»
- غنى، در قرآن و حديث
- ۴۸ / ۱ بى نياز از جهانيان
- ۴۸ / ۲ هميشگى بودنِ بى نيازى او
- ۴۸ / ۳ غير او، نيازمند است
فصل چهل و نهم : فاطر
- واژه شناسى «فاطر»
- فاطر، در قرآن و حديث
- ۴۹ / ۱ پديد آورنده اشيا
- ۴۹ / ۲ پديد آورنده رنگ ها و اندازه ها
- ۴۹ / ۳ پديده ها را با توانايى و فرزانگىِ خود، پديد آورد
فصل پنجاهم : فاعل، فعّال
- واژه شناسى «فاعل» و «فعّال»
- فاعل و فعّال، در قرآن و حديث
- ۵۰ / ۱ بسيار انجام دهنده آنچه بخواهد
- ۵۰ / ۲ انجام دهنده است، نه با جنبش ابزارى
- ۵۰ / ۳ انجام دهنده است، بى واسطه
فصل پنجاه و يكم : قائم، قيّوم
- واژه شناسى «قائم» و «قيّوم»
- قائم و قيّوم، در قرآن و حديث
  - الف ـ قيام به خود
  - ب ـ قيام به امور موجودات
- ۵۱ / ۱ ويژگى قيام او
- ۵۱ / ۲ آنچه قيام او ، با آن ، توصيف نمى شود
فصل پنجاه و دوم : قادر، قدير
- واژه شناسى «قادر» و «قدير»
- قادر و قدير، در قرآن و حديث
- ۵۲ / ۱ ويژگى توانايى او
- ۵۲ / ۲ نشانه قدرت او
- ۵۲ / ۳ قدرت خدا و مُحال
فصل پنجاه و سوم : قاهر، قهّار
- واژه شناسى «قاهر» و «قهّار»
- قاهر و قهّار، در قرآن و حديث
- ۵۳ / ۱ معناى چيرگى خدا
- ۵۳ / ۲ چيره بر دشمنان و هَماوردان
- ۵۳ / ۳ چيره بر همه چيز
فصل پنجاه و چهارم : قديم ، اَزَلى
- واژه شناسى «قديم» و «ازلى»
- قديم و ازلى، در قرآن و حديث
- ۵۴ / ۱ توصيف ديرينگى او
- ۵۴ / ۲ خدا بود و چيزى با او نبود
  - كاوشى در حديث «خدا بود و چيزى با او نبود»
- ۵۴ / ۳ آنچه درباره ديرينگىِ نام ها و كارهاى او روايت شده است
فصل پنجاه و پنجم : قريب
- واژه شناسى «قريب»
- قريب، در قرآن و حديث
- ۵۵ / ۱ در دورى خود، نزديك است
- ۵۵ / ۲ در والايى خود ، نزديك است
- ۵۵ / ۳ به كسى كه او را بخواند، نزديك است
- ۵۵ / ۴ نزديك است به كسى كه نزديكىِ او را بجويد
- ۵۵ / ۵ نزديك تر از هر نزديك
  - ۵۵ / ۶ آنچه نزديك بودن خدا ، از طريق آن ، توصيف نمى شود
  - ۵۵ / ۷ ره سپار به سوى او راهش كوتاه است
فصل پنجاه و ششم : قوى
- واژه شناسى «قوى»
- قوى، در قرآن و حديث
- ۵۶ / ۱ معناى نيرومندى او
- ۵۶ / ۲ ويژگى هاى نيرومندى او
فصل پنجاه و هفتم : كاشف
- واژه شناسى «كاشف»
- كاشف، در قرآن و حديث
- ۵۷ / ۱ از ميان برنده گزند
- ۵۷ / ۲ از ميان برنده بدى
- ۵۷ / ۳ برطرف كننده عذاب رسوايى
- ۵۷ / ۴ كنار زننده پرده غفلت
فصل پنجاه و هشتم : كافى
- واژه شناسى «كافى»
- كافى، در قرآن و حديث
- ۵۸ / ۱ بسنده در امور مهم
- ۵۸ / ۲ بسنده از همه چيز
فصل پنجاه و نهم : كبير، مُتكبِّر
- واژه شناسى «كبير» و «متكبّر»
- كبير و متكبّر، در قرآن و حديث
  - ۱ . صفت ذات
  - ۲ . صفت فعل
- ۵۹ / ۱ ويژگى بزرگى او
- ۵۹ / ۲ آنچه بزرگى او، به آن، وصف نمى گردد