۴۸۶۷.امام رضا عليه السلامـ در دعا ـ: منزّه است آن كه آفريده ها را به قدرتِ خود آفريد و آنچه آفريد ، به حكمت خود، استوار داشت و به دانش خود ، هر چيزى از آن را در جايگاه خود نهاد. منزّه است كسى كه خيانتِ ديده ها و آنچه را كه سينه ها پنهان مى كنند ، مى داند و چيزى همانند او نيست و اوست شنوا و بينا.
۴۸۶۸.امام هادى عليه السلام :همه اشيا در دانش و توانايى و فرمان روايى و فراگيرى[اش به آنها] ، براى او يكسان اند .
۴۸۶۹.امام هادى عليه السلامـ در دعا ـ: شناخت تو به آنچه پنهان مى كنيم ، چون شناخت تو به چيزى است كه آشكار مى كنيم، و چيزى از امور ما از تو پنهان نمى مانَد.
ر . ك : ص ۳۶۵ ح ۴۹۰۵ .
۴۱ / ۱ ـ ۲
دانا بود ، آن گاه كه دانسته اى نبود
۴۸۷۰.امام على عليه السلام :[ خداوند عز و جل ] آن گاه كه دانسته اى [ هم ]نبود، دانا بود.
۴۸۷۱.امام على عليه السلام :[ خداوند عز و جل ] آن گاه كه بنده اى نبود، خداوندگار، و آن گاه كه پرستنده اى نبود، پرستيده ، و آن گاه كه دانسته اى نبود، دانا بود.
۴۸۷۲.امام على عليه السلام :[ خداوند عز و جل ] چيزها را به زمان هاى خود وا گذاشته ... ، در حالى كه به آنها پيش از آغازگرى شان داناست.
