فصل پنجاه و ششم : قوى
واژه شناسى «قوى»
صفت «قوى (نيرومند)»، فعيل به معناى فاعل از مادّه «قوى» است كه بر شدّتْ دلالت دارد و متضادّ «ضعف» است. پس قوى، خلافِ «ضعيف» است.
قوى، در قرآن و حديث
در قرآن كريم، خداى سبحان با برگرفته هاى مادّه قوى، سيزده بار وصف شده است. در سه بارِ آنها آمده كه نيرو از آنِ خداست. در هفت مورد، صفت «قوى» با صفت «عزيز» به كار رفته است. اين صفت ، دوبار همراه با عبارت «شديد العقاب؛ سخت كيفر» و يك بار نيز در تعبير «شديد القوى؛ پُر نيرو» ياد شده است.
در قرآن و احاديث، صفت «قوى» به عنوان صفت ذاتى و صفت فعلى به كار رفته است. قوى بودن خدا به عنوان صفت ذاتى، به معناى ضعيف نبودن اوست و جمله «قوىّ لا تضعف؛ نيرومندى هستى كه ناتوان نمى شوى»، به اين معنا اشاره دارد.
و نيرومندى خداى متعال ، به عنوان صفت فعلى ، به معناى آفريدن موجودات سترگِ نيرومند است و جمله «انّما قلنا : إنّه قويّ للخلق القوى؛ گفتيم او نيرومند است، به دليل آفريدن [موجودات ]نيرومند»، به اين معنا اشاره مى كند.
