د ـ سَويق سيب
۱۸۴۰.امام صادق عليه السلام :براى مسموميّت ، دارويى سودمندتر از سويق سيب ، سراغ ندارم .
۱۸۴۱.الكافىـ به نقل از ابن بُكَير: سالى در مدينه به خون دماغ مبتلا شدم . يارانمان از امام صادق عليه السلام درباره چيزى كه مانع خونريزى بينى شود ، پرسيدند . به آنان فرمود : «به او سويق سيب بدهيد» .
آنان به من از اين سويق خوراندند و خونريزى بينى ام قطع شد .
۱۸۴۲.الكافىـ به نقل از زياد قندى: در حالى كه برادرم سيف با من بود ، به مدينه درآمدم . آن جا مردم به خون دماغ گرفتار شدند و كسى كه خون دماغش دو روز ادامه مى يافت ، مى مُرد .
من به منزل باز گشتم و ديدم سيف ، خون دماغ شديدى دارد . نزد امام كاظم عليه السلام رفتم . فرمود : «اى زياد ! به سيف ، ۱ سيب بخوران» .
من آن را به او خوراندم و وى بهبود يافت .
۱۸۴۳.الكافىـ به نقل از احمد بن محمّد بن يزيد: ايشان ، ۲ چون كسى از اهل خانه را مار يا كژدم مى گزيد ، مى گفت : «به او سويق سيب بخورانيد» .
ر. ك : ج۱ ، ص۴۳۷ (آنچه براى برخى دردهاى شكم ، سودمند است / سويق گاوَرْس).
