ب ـ سَويق عدس
۱۸۳۷.الكافىـ به نقل از محمّد بن موسى ، در حديثى كه سَند آن را به امام صادق عليه السلام رسانده است: امام صادق عليه السلام فرمود : «سويق عدس ، تشنگى را از ميان مى برد ، معده را تقويت مى كند ، درمان هفتاد درد در آن است ، صفرا را خاموش مى كند و درون را سردى مى بخشد» .
ايشان ، چون سفر مى كرد ، از اين سويق ، جدايى نداشت و چون در كسى از خدمتگزارانش خون به جوش مى آمد ، به وى مى فرمود : «از سويق عدس بخور ؛ چرا كه جوش آمدگىِ خون را فرو مى نشاند و حرارت را خاموش مى كند» .
ر. ك : ج۱ ، ص۵۹۵ (آنچه براى درمان بند نيامدن خون عادت ، سودمند است).
ج ـ سَويق برنج
۱۸۳۸.السرائر :روايت شده كه يكى از اصحاب امام صادق عليه السلام ، از شكم رَوى اش نزد ايشان اظهار ناراحتى كرد . امام عليه السلام به او فرمود كه قدرى سويق برنج برگيرد و بياشامد .
او اين كار را انجام داد و بهبود يافت .
۱۸۳۹.دعائم الإسلام :درباره امام صادق عليه السلام نقل شده كه يكى از يارانش از شكم رَوِش(بيرون رَوى) ، نزد ايشان اظهار ناراحتى كرد . امام عليه السلام به او فرمود كه سويقى از برنج فراهم كند و بخورد .
او اين كار را كرد و شكمش بست .
همچنين فرمود : «من ، دو سال يا بيشتر بيمار شدم . پس خداوند ، استفاده از برنج را به من الهام كرد . گفتم تا آن را آوردند ، شستند ، خشك كردند ، سپس روى آتش گرفتند و آن گاه آرد كردند . قدرى از آن را سويق و قدرى را شوربا كردم و از آن ، بهره جستم و بهبود يافتم» .
ر. ك : ج۱ ، ص۴۳۵ (آنچه براى برخى دردهاى شكم ، سودمند است / آرد برنج).
