۴۸۷۶.امام باقر عليه السلام :خداوند ـ كه والا و ياد او بلند پايه است ـ هماره داناست.
۴۸۷۷.امام صادق عليه السلام :خداوند عز و جل هماره خداوندگارِ ماست و دانش ، ذاتىِ اوست [حتّى هنگامى كه] هيچ دانسته اى نبود ... . پس آن گاه كه اشيا را پديد آورد و دانسته، وجود يافت، دانش از او بر دانسته واقع شد.
۴۸۷۸.الكافىـ به نقل از منصور بن حازم ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدم : آيا چنين مى بينى كه آنچه هست و آنچه تا روز رستاخيز خواهد بود، در دانش خدا نيست؟
فرمود : «چرا ؛ [ در دانش خدا بوده است ، ] پيش از آن كه آفريده ها را بيافريند».
۴۸۷۹.التوحيدـ به نقل از عبد اللّه بن مسكان ـ: از امام صادق عليه السلام از خداوند والا و بلند پايه پرسيدم كه : آيا به مكان، پيش از آن كه مكان را بيافريند، دانا بود ، يا هنگامى كه آن را آفريد و پس از آن كه آفريد، دانست؟
فرمود : «خدا، برتر و بالاتر است ؛ بلكه هماره به مكان، پيش از ايجاد آن دانا بود، همچون دانش او به آن پس از آن كه آن را ايجاد كرد، و بدين سان، دانش او به همه اشيا، چون دانش او به مكان است».
۴۸۸۰.امام صادق عليه السلامـ هنگامى كه از ايشان از سخن خداوند : «آيا پنداشتيد كه به بهشت در مى آييد و خدا، كسانى از شما را كه جهاد كردند، معلوم نمى سازد؟» پرسش شد ـ: خداوند، خود به آنچه او پديد آورنده آن است، پيش از آن كه آن را پديد آورد، و [آن گاه كه ]ايشان ذره هايى بودند، داناتر است و آن كس را كه جهاد ورزد، از آن كه جهاد نكند، باز مى شناسد، همان گونه كه او دانست كه آفريده هايش را مى ميرانَد، پيش از آن كه ايشان را بميرانَد و مرگشان را به ايشان ـ در حالى كه زنده بودند ـ نشان نداد.
