است ، با بيانى دل نشين از عارف واصل ، حاج ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى ، كه در ادامه آمده است . برخى از اين مستحبّات ، عبارت اند از : نماز گزاردنِ بسيار ، قرآن خواندن فراوان ، ياد خداى را بر زبان راندن و تلاش بر به جا آوردن عمره و ... .
فصل هشتم ، مخصوص «دعاهاى ماه رمضان» است كه فصلى است درازْدامن و پس از آن ، اعمال استحبابى ويژه دهه آخرينِ ماه با سخنى بيدارگر از عارف بزرگ شيعى سيّد بن طاووس .
در فصل دهم ، «نوافل» رمضان ، گزارش شده است با تحليلى از «فضيلت نوافل ماه رمضان و ترغيب بدان» .
در فصل يازدهم از «ليلة القدر» ، ويژگى هاى آن و اين كه ليلة القدر ، در تمام سال ها استمرار دارد ، سخن به ميان آمده است و اين كه ليلة القدر چيست و كدام است .
احاديث نبوى با مضامين مختلف در اين باره ، در فصل دوازدهم عرضه شده است . پس از روايات ، بحثى آمده است درباره معناى «ليلة القدر» و ويژگى هاى آن ، و اين كه ليلة القدر ، ويژه «ولىّ اللّه » است . مفهوم «خَيْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ» ، همارگىِ ليلة القدر وتعيين آن ، اين كه ليلة القدر با اختلاف افق در مكان ها و اقاليم مختلف ، چگونه قابل تصوّر است و در آخر ، بيان برترين عمل در شب هاى قدر و سيره امامان عليهم السلام در آن شب ها ، نيز تأكيد بر احيا و دعا با نكته اى لطيف از سيّد بن طاووس در ادامه آنچه گزارش شده ، آمده است .
فصل چهاردهم ، درباره وداع با رمضان است ، با بحثى درباره آداب خروج از ماه رمضان .
فصل پانزدهم ، ويژه «عيد فطر» و مسائل مرتبط با آن است كه فصل پايانى اين باب نيز هست .

همه ، بحثى درباره مضمون رواياتى كه نشانگر آن است كه شيطان در ماه مبارك رمضان ، در زنجير است ، آورده شده و در فصل دوم با عنوان «ضيافت خداوند» از شناخت و چگونگى آن سخن آورده شده و به مناسبت ، اين حديث بسيار مهم نقل شده كه :
الصَّومُ لى ، و أنَا أجزى بِهِ . ^۱ روزه ، براى من است و خودم پاداش آن را مى دهم .
آن گاه ، تحليلى درباره اين روايت و مفهوم دقيق آن ، آمده است . ارج و منزلت روزه دار و بركات ضيافت الهى ، مباحث بعدى است و آن گاه ، پژوهشى درباره «مراتب روزه و روزه دارى» .
در فصل سوم ، احاديث مرتبط با آمادگى مردمان و مؤمنان جهت «ضيافت الهى» عرضه شده است و همه نشانگر آن كه پيامبر خدا ، توجّهى بليغ و تأكيد بسيارى داشته كه مؤمنان براى نشستن بر سرِ اين سفره الهى و بهره ورى از آن ، در خود ، آمادگى و ظرفيت لازم را فراهم آورند .
فصل چهارم ، گزارش دعاهاى آمادگى براى ضيافت الهى است و در فصل پنجم ، از اسباب و زمينه هايى گفتگو شده است كه آمادگى براى روزه دارى را بيان مى دارند .
فصل ششم ، «آداب روزه دارى» را بيان و با آنچه روزه دار بايد بدان قبل از فرا رسيدن ماه رمضان توجّه كند ، ادامه مى يابد و پس از آن ، شايستگى ها و بايستگى هاى روزه دار آمده است . نيز مستحبّات ماه مبارك رمضان ، برشمرده شده