527
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد اوّل

فصل شانزدهم: نمونه اى از حكيمان

قرآن

«آنان كسانى بودند كه كتاب و داورى و نبوّت بديشان داديم و اگر اينان ( مشركان ) بدان كفر ورزند، بى گمان، گروهى [ ديگر ] را بر آن مى گماريم كه بدان كافر نباشند» .

«و [ ياد كن ] هنگامى را كه خداوند از پيامبران پيمان گرفت كه هر گاه به شما كتاب و حكمتى دادم، سپس شما را فرستاده اى آمد كه آنچه را با شماست ، تصديق كرد، البتّه به او ايمان بياوريد و حتماً يارى اش كنيد. [ آن گاه ] فرمود: آيا اقرار كرديد و در اين باره پيمانم را پذيرفتيد؟ گفتند: آرى، اقرار كرديم. فرمود: پس گواه باشيد و من با شما از گواهانم» .

«بر آنچه مى گويند صبر كن، و داوود، بنده ما را كه داراى امكانات [ متعدّد ] بود ، به ياد آور . آرى، او بسيار بازگشت كننده [ به سوى خدا ] بود. ما كوه ها را با او مسخّر ساختيم [ كه ]شامگاهان و بامدادان ، خداوند را نيايش مى كردند ، و پرندگان را از هر سو [ بر او ]گرد [ آورديم و ] همگى [ به نواى دل نوازش ] به سوى او بازگشت كننده [ و خدا را ستايشگر ]بودند. و پادشاهى اش را استوار كرديم و او را حكمت و كلامِ فيصله دهنده عطا كرديم» .

«پس آنان را به اذن خدا شكست دادند و داوود، جالوت را كشت و خداوند به او پادشاهى و حكمت ، ارزانى داشت و از آنچه مى خواست ، به او آموخت. و اگر خداوند ، برخى از مردم را به وسيله برخى ديگر دفع نمى كرد، قطعاً زمين ، تباه مى گرديد ؛ ولى خداوند نسبت به جهانيان ، تفضّل دارد» .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد اوّل
526

الفصل السّادس عشر: نَماذِجُ مِنَ الحُكَماءِ

الكتاب

« أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ ءَاتَيْنَـهُمُ الْكِتَـبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ فَإِن يَكْفُرْ بِهَا هَـؤُلَاءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُواْ بِهَا بِكَـفِرِينَ» . ۱

« وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَـقَ النَّبِيِّينَ لَمَا ءَاتَيْتُكُم مِّن كِتَـبٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنصُرُنَّهُ قَالَ ءَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلَى ذَ لِكُمْ إِصْرِى قَالُواْ أَقْرَرْنَا قَالَ فَاشْهَدُواْ وَأَنَا مَعَكُم مِّنَ الشَّـهِدِينَ » . ۲

«اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَ اذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ * إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِىِّ وَ الْاءِشْرَاقِ * وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَّهُ أَوَّابٌ * وَ شَدَدْنَا مُلْكَهُ وَءَاتَيْنَـهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطَابِ» . ۳

« فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَءَاتَـهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلَـكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَــلَمِينَ » . ۴

1.الأنعام : ۸۹ .

2.آل عمران : ۸۱ .

3.ص ۱۷ ـ ۲۰ .

4.البقرة : ۲۵۱ .

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد اوّل
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 6632
صفحه از 568
پرینت  ارسال به