۵۸۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر گاه بابى از دانش را فراگرفتى ، برايت بهتر از آن است كه هزار ركعت نماز مستحبّىِ پذيرفته شده بخوانى ، و اگر به مردم آموختى نيز ـ چه بدان عمل بشود و چه نشود ـ ، برايت بهتر از آن است كه هزار ركعت نماز مستحبّىِ پذيرفته شده بخوانى .

۵۸۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس به مسجد من بيايد و هدفى جز ياد گرفتن و يا ياد دادن نيكى نداشته باشد ، مانند مجاهد در راه خداست و هر كس براى غير از اين بيايد ، چون كسى است كه به تماشاى كالاى ديگران آمده است .

۵۸۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :سخت تر از يتيمىِ كسى كه پدر و مادرش را از دست داده است ، يتيمىِ آن كس است كه از امام خويش جدا شده و نمى تواند به او برسد و احكام مسائل شرعى خود را نمى داند . هان! هر كس از شيعيان ما كه به دانش هاى ما داناست ، [بداند كه] اين شخصِ نادان به آيين ما و محروم از ديدار ما ، يتيمى است در دامان او [و او بايد سرپرستى اش را به عهده بگيرد] . هان! هر كس او را هدايت كند و ره بنمايد و آيين ما را به او بياموزد ، با ما در رفيق اعلا خواهد بود .

۵۹۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند عز و جل مداراكننده است و مدارا را در همه كارها دوست دارد و هر دل فروتن اندوهگينِ مهربانى را كه به مردم ، نيكى مى آموزد و به اطاعت خدا مى خوانَد ، دوست دارد .

۵۹۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـ: اى على! از ويژگى هاى مؤمن است كه . . . خنده اش لبخند و گِرد هم آمدنش براى يادگيرى است ، به غافل يادآور مى شود و به كسى كه نمى داند ، ياد مى دهد .

۵۹۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :سه چيز ، از حقايق ايمان است : انفاق در تنگ دستى ، انصاف داشتنت با مردم و بذل دانش به دانشجو .

۵۸۷.عنه صلى الله عليه و آله :إذا تَعَلَّمتَ باباً مِنَ العِلمِ كانَ خَيراً لَكَ مِن أن تُصَلِّيَ ألفَ رَكعَةٍ تَطَوُّعاً مُتَقَبَّلَةً ، وإذا عَلَّمتَ النّاسَ ، عُمِلَ بِهِ أو لَم يُعمَل بِهِ ، فَهُوَ خَيرٌ لَكَ مِن ألفِ رَكعَةٍ تُصَلّيها تَطَوُّعاً مُتَقَبَّلَةً. ^۱

۵۸۸.عنه صلى الله عليه و آله :مَن جاءَ مَسجِدي هذا لَم يَأتِهِ إلّا لِخَيرٍ يَتَعَلَّمُهُ أو يُعَلِّمُهُ فَهُوَ بِمَنزِلَةِ المُجاهِدِ في سَبيلِ اللّهِ ، ومَن جاءَ لِغَيرِ ذلِكَ فَهُوَ بِمَنزِلَةِ الرَّجُلِ يَنظُرُ إلى مَتاعِ غَيرِهِ. ^۲

۵۸۹.عنه صلى الله عليه و آله :أشَدُّ مِن يُتمِ اليَتيمِ الَّذِي انقَطَعَ عَن اُمِّهِ وأبيهِ ، يُتمُ يَتيمٍ اِنقَطَعَ عَن إمامِهِ ولا يَقدِرُ عَلَى الوُصولِ إلَيهِ ولا يَدري كَيفَ حُكمُهُ فيما يُبتَلى بِهِ مِن شَرائِعِ دينِهِ . ألا فَمَن كانَ مِن شيعَتِنا عالِماً بِعُلومِنا وهذَا الجاهِلُ بِشَريعَتِنَا المُنقَطِعُ عَن مُشاهَدَتِنا يَتيمٌ في حِجرِهِ ، ألا فَمَن هَداهُ وأرشَدَهُ وعَلَّمَهُ شَريعَتَنا كانَ مَعَنا فِي الرَّفيقِ الأَعلى. ^۳

۵۹۰.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ اللّهَ عز و جل رَفيقٌ يُحِبُّ الرِّفقَ فِي الأَمرِ كُلِّهِ ، ويُحِبُّ كُلَّ قَلبٍ خاشِعٍ حَزينٍ رَحيمٍ ، يُعَلِّمُ النّاسَ الخَيرَ ويَدعو إلى طاعَةِ اللّهِ. ^۴

۵۹۱.عنه صلى الله عليه و آلهـ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ: يا عَلِيُّ ، مِن صِفاتِ المُؤمِنِ أن يَكونَ . . . ضِحكُهُ تَبَسُّماً ، وَاجتِماعُهُ تَعَلُّماً ، مُذَكِّرُ الغافِلِ ، مُعَلِّمُ الجاهِلِ. ^۵

۵۹۲.عنه صلى الله عليه و آله :ثَلاثٌ مِن حَقائِقِ الإِيمانِ : الإِنفاقُ مِنَ الإِقتارِ ، وإنصافُكَ النّاسَ مِن نَفسِكَ ، وبَذلُ العِلمِ لِلمُتَعَلِّمِ. ^۶