۴۲۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ذكر خدا ، شفاى دل هاست .

۴۲۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :همانا جلادهنده دل ها ، ذكر خداست .

۴۲۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :با ذكر خدا ، دل ها زنده مى شوند .

۴۲۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :جلاى اين دل ها ، ذكر خدا و تلاوت قرآن است .

۴۲۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :همانا وسواس (شيطان وسوسه گر) ، منقارى چون منقار پرنده دارد . هر گاه فرزند آدم غافل شود ، آن منقار را در گوش دل مى گذارد و وسوسه مى كند . پس اگر فرزند آدمْ خداى عز و جل را ياد كند ، عقب مى كشد و پنهان مى گردد . همين ، وسوسه ناميده مى شود .

۴۲۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :آدم عليه السلام از القائات نفسانى و اندوه ، به خدا شِكوه كرد . جبرئيل عليه السلام بر او فرود آمد و بدو گفت : اى آدم! بگو : «لا حول و لا قوّة إلّا باللّه ؛ هيچ نيرو و توانى نيست ، مگر به [اراده] خدا» .
آدم عليه السلام آن را گفت و وسوسه و اندوهش رفت .

۴۲۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس وسواس يافت ، سه مرتبه بگويد : «آمنتُ باللّهِ و رسولِهِ ؛ به خدا و پيامبرش ايمان آوردم» . وسواس از او دور مى شود .

۴۲۳.عنه صلى الله عليه و آله :ذِكرُ اللّهِ شِفاءُ القُلوبِ. ^۱

۴۲۴.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ سقالَةَ ^۲ القُلوبِ ذِكرُ اللّهِ. ^۳

۴۲۵.عنه صلى الله عليه و آله :بِذِكرِ اللّهِ تَحيَى القُلوبُ. ^۴

۴۲۶.عنه صلى الله عليه و آله :جِلاءُ هذِهِ القُلوبِ ذِكرُ اللّهِ وتِلاوَةُ القُرآنِ. ^۵

۴۲۷.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ لِلوَسواسِ خَطماً كَخَطمِ الطّائِرِ ، فَإِذا غَفَلَ ابنُ آدَمَ وَضَعَ ذلِكَ المِنقارَ في اُذُنِ القَلبِ يُوَسوِسُ ، فَإِنِ ابنَ آدَمَ ذَكَرَ اللّهَ عز و جل نَكَصَ وخَنَسَ ، فَذلِكَ سُمِّيَ الوَسواسَ. ^۶

۴۲۸.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ آدَمَ شَكا إلَى اللّهِ ما يَلقى مِن حَديثِ النَّفسِ وَالحُزنِ ، فَنَزَلَ عَلَيهِ جَبرَئيلُ عليه السلام فَقالَ لَهُ : يا آدَمُ ، قُل : لا حَولَ ولا قُوَّةَ إلّا بِاللّهِ . فَقالَها فَذَهَبَ عَنهُ الوَسوَسَةُ وَالحُزنُ. ^۷

۴۲۹.عنه صلى الله عليه و آله :مَن وَجَدَ مِن هذَا الوَسواسِ فَليَقُل : آمَنتُ بِاللّهِ ورَسولِهِ ، ثَلاثاً ، فَإِنَّ ذلِكَ يَذهَبُ عَنهُ. ^۸