احد و واحد ، در قرآن و حديث
در قرآن كريم ، توصيف خداوند متعال به صفت «احد» ، يك بار (در سوره توحيد) و توصيف به صفت «واحد» ، بيست و يك بار آمده است . نيز در احاديث ، تفاوتى ميان «احد» و «واحد» مشاهده نمى شود و از امام باقر عليه السلام نقل شده است كه : «احد و واحد ، به يك معنايند و آن عبارت است از : يگانه بى همتا» .
قرآن
«اى اهل كتاب! در دين خود غلوّ مكنيد، و در باره خدا جز [ سخنِ ]درست مگوييد. مسيح، عيسى بن مريم، فقط پيامبر خدا و كلمه اوست كه آن را به سوى مريم افكنده ، و روحى از جانب اوست. پس به خدا و پيامبرانش ايمان بياوريد و نگوييد [ خدا ]سه گانه است. باز ايستيد كه براى شما بهتر است. خدا ، فقط معبودى يگانه است. منزّه از آن است كه براى او فرزندى باشد. آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است ، از آنِ اوست ؛ و خداوند ، بس كارساز است» .
«كسانى كه [ به تثليث قائل شده و ]گفتند: خدا ، سومين [ شخص از ]سه [ شخص يا سه اقنوم ]است، قطعاً كافر شده اند ؛ و حال آن كه هيچ معبودى جز خداى يكتا نيست. و اگر از آنچه مى گويند باز نَايستند، به كافران ايشان ، عذابى دردناك خواهد رسيد» .
«اينان ، دانشمندان و راهبان خود و مسيح پسر مريم را به جاى خدا به الوهيّت گرفتند، با آن كه مأمور نبودند ، جز اين كه خدايى يگانه را بپرستند كه هيچ معبودى جز او نيست. منزّه است او از آنچه [ با وى ]شريك مى گردانند» .
ر . ك : بقره : آيه ۱۳۳ ، يوسف : آيه ۳۹ ، ابراهيم : آيه ۴۸ و ۵۲ ، نحل : آيه ۲۲ ، انبياء : آيه ۱۰۸ ، حج : آيه ۳۴ ، عنكبوت : آيه ۴۶ ، صافّات : آيه ۴۰ ، زمر : آيه ۴ ، غافر : آيه ۱۶ ، فصّلت : آيه ۶.
