497
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سوّم

ج ـ گواهى كسى كه دارنده علم كتاب است

قرآن

«و كسانى كه كافر شدند ، مى گويند: «تو فرستاده نيستى» . بگو: «كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد»» .

«آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از [ خويشان ]او ، پيرو آن است، و پيش از وى [ نيز ]كتاب موسى ، راهبر و مايه رحمت بوده است [ ، دروغ مى بافد ] ؟ آنان [كه در جستجوى حقيقت اند ،] به آن مى گروند، و هر كس از گروه هاى [ مخالف ]به آن كفر ورزد آتش ، وعده گاه اوست. پس در آن ترديد مكن كه آن ، حقّ است [ و ]از جانب پروردگارت [ آمده است ] ؛ ولى بيشتر مردم ، باور نمى كنند» .

حديث

۲۰۴۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : «آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است» ، [منظور ، ]من هستم ، «و شاهدى از [خويشانِ] او، پيرو اوست» ، [منظور ،] على است .

د ـ گواهى علم و عالم

قرآن

«و كسانى كه از دانش بهره يافته اند، مى دانند كه آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، حقّ است و به راه آن عزيزِ ستوده[ صفات ]راهبرى مى كند» .

«و تا آنان كه دانش يافته اند ، بدانند كه اين [ قرآن ] ، حقّ است [ و ]از جانب پروردگار توست و بدان ايمان آورند و دل هايشان براى او خاضع گردد ؛ و به راستى خداوند ، كسانى را كه ايمان آورده اند، به سوى راهى راست ، راهبر است» .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سوّم
496

ج ـ شَهادَةُ مَن عِندَهُ عِلمُ الكِتابِ

الكتاب

«وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدَاً بَيْنِى وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَـبِ » . ۱

«أَفَمَن كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَ مِن قَبْلِهِ كِتَـبُ مُوسَى إِمَامًا وَرَحْمَةً أُوْلَـئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ من يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍ مِّنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَ لَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ » . ۲

الحديث

۲۰۴۴.رسول اللّه صلى الله عليه و آله : «أَفَمَن كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ» أنا ، «وَ يَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ» عَليٌّ . ۳

د ـ شَهادَةُ العِلمِ وَالعالِمِ

الكتاب

«وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُواْ الْعِلْمَ الَّذِى أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ هُوَ الْحَقَّ وَ يَهْدِى إِلَى صِرَ طِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ » . ۴

«وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْعِلْمَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُواْ بِهِ فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُمْ وَ إِنَّ اللَّهَ لَهَادِ الَّذِينَ ءَامَنُواْ إِلَى صِرَ طٍ مُّسْتَقِيمٍ» . ۵

1.الرعد : ۴۳.

2.هود : ۱۷.

3.الدرّ المنثور : ج ۴ ص ۴۱۰ نقلاً عن ابن مردويه عن الإمام عليّ عليه السلام ؛ بحار الأنوار : ج ۳۵ ص ۳۹۳ ح ۱۷ .

4.سبأ : ۶.

5.الحجّ : ۵۴.

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سوّم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 7293
صفحه از 643
پرینت  ارسال به