ب ـ گواهى دادن پيامبران
قرآن
«و [ وصفِ ]آن ، در كتاب هاى پيشينيان آمده است» .
«و هنگامى را كه عيسى پسر مريم گفت: «اى فرزندان اسرائيل! من ، فرستاده خدا به سوى شما هستم. تورات را كه پيش از من بوده تصديق مى كنم و به فرستاده اى را كه پس از من مى آيد و نام او احمد است ، بشارتگرم». پس وقتى براى آنان دلايل روشن آورد، گفتند: «اين ، سِحرى آشكار است» . و چه كسى ستمگرتر از آن كس است كه با وجود آن كه به سوى اسلام فرا خوانده مى شود، بر خدا دروغ مى بندد؟ و خدا ، مردم ستمگر را راه نمى نمايد» .
«همانان كه از اين فرستاده، پيامبر درس نخوانده -كه [ نام ]او را نزد خود، در تورات و انجيل نوشته مى يابند- پيروى مى كنند؛ [ همان پيامبرى كه ]آنان را به كار پسنديده فرمان مى دهد، و از كار ناپسند باز مى دارد، و براى آنان چيزهاى پاكيزه را حلال و چيزهاى ناپاك را بر ايشان حرام مى گرداند، و از [ دوش ]آنان قيد و بندهايى را كه بر ايشان بوده است برمى دارد. پس كسانى كه به او ايمان آوردند و بزرگش داشتند و ياريش كردند و نورى را كه با او نازل شده است پيروى كردند، آنان همان رستگارانند» .
ر.ك: بقره: آيه ۸۹ ، ۱۰۱، ۱۲۹ و ۱۴۶، آل عمران: آيه ۸۱ و ۸۲ .
حديث
۲۰۴۳.مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو اُمامه ـ: گفتم : اى پيامبر خدا! آغاز كار (ولادت) تو چگونه بود ؟
فرمود : «[من ، همان] اجابت دعاى ابراهيم عليه السلام و بشارت عيسى عليه السلام هستم و مادرم [هنگام تولّد من] ديد كه نورى از او بيرون مى آيد و بر اثر آن ، كاخ هاى شام ، نمايان شدند» .
