39
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد پنجم

هنگام بيمارى اش ، وقتى كه اتاقش آكنده از اصحاب بود ، فرمود . در پاره اى از آنها آمده كه آن را در غدير خُم گفت . در برخى ديگر گفته شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله هنگام بازگشت از طائف ، به خطبه ايستاد و در آن جا فرمود . ۱ البتّه ميان اينها منافاتى وجود ندارد ؛ چرا كه ممكن است پيامبر صلى الله عليه و آله به خاطر توجّه ويژه اش به كتاب خدا و عترت پاك ، آن را در جاهاى ياد شده و جاهاى ديگر ، بارها گفته باشد . ۲

پنج . مقصود از «عترت» و «اهل بيت»

پيامبر خدا در تبيين آيه تطهير ، شخصا مقصود از «عترت» و «اهل بيتِ» خود را بيان كرده است ، به گونه اى كه جاى هيچ گونه ابهام و ترديد و يا تفسير و تأويلى نيست . بى شك ، در حديث ثقلين نيز كه ايشان در آن ، اهل بيتِ خود را همتاى قرآن به امّت معرّفى مى نمايد ، مقصود از «اهل بيت» ، همان جمعى است كه آيه تطهير درباره آنان نازل شده است .
بدين ترتيب ، براى روشن شدن مقصود از «اهل بيت» در حديث ثقلين ، توضيح كوتاهى درباره آيه تطهير ، ضرورى مى نمايد .

1.. اين مطلب را در منابع نيافتيم و شايد اشاره باشد به سخن عبد الرحمان بن عوف كه مى گويد : پيامبر صلى الله عليه و آله پس از شبيخون به طائف فرمود : «أيّها الناسُ! إنّي فَرَطٌ لكم واُوصيكم بِعِترَتي خَيرا وإنَّ مَوعِدَكُمُ الحَوضُ ؛ اى مردم! من بر شما پيشى مى گيرم و شما را نسبت به عترتم سفارش مى كنم . به درستى كه وعده گاه شما ، نزد حوض است (ر . ك : مسند أبي يعلى : ج ۱ ص ۳۹۳ ح ۸۵۶ ، المستدرك على الصحيحين : ج ۲ ص ۱۳۱ ح ۲۵۵۹ ، تاريخ دمشق : ج ۲ ص ۳۶۸ ح ۸۶۷ ، المطالب العالية : ج ۴ ص ۵۶ ح ۳۹۴۹ ؛ الأمالى ، طوسى : ص ۵۰۴ ح ۱۱۰۴ ، المناقب ، كوفى : ج ۱ ص ۴۸۸ ح ۳۹۵) .

2.. الصواعق المحرقة : ص ۱۵۰ .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد پنجم
38

اين سخن را تكرار نمايد تا به گوش همگان برسد و حجّت بر آنان تمام شود . موارد گزارش شده ، عبارت اند از :
۱ . در سرزمين عرفات ، در روز عرفه ۱
۲ . در مسجد خَيف ۲
۳ . در مِنا ۳
۴ . در مسجدالحرام ۴
۵ . در غدير خُم ، در بازگشت از حَجّة الوداع ۵
۶ . در مدينه ، در آخرين سخنرانى ۶
۷ . در منزل ، در بستر بيمارى اى كه به رحلت ايشان انجاميد . ۷
ابن حجر هيثمى درباره طُرق حديث ثقلين و اهمّيت تكرار آن مى گويد :
بدان كه حديث «تمسّك به ثقلين» ، طرق زيادى دارد و از بيست و چند صحابى، نقل شده است . طرق فراوانى هم در صفحات گذشته ذكر شد ... . در برخى از اين طرق ، آمده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله آن را در سرزمين عرفات در حجّة الوداع گفت . در برخى ديگر آمده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله آن را در مدينه به

1.. ر . ك : سنن الترمذى : ج ۵ ص ۶۶۲ ح ۳۷۸۶ ، المعجم الأوسط : ج ۵ ص ۸۹ ح ۴۷۵۷ ، تفسير ابن كثير : ج ۷ ص ۱۹۱ .

2.. ر . ك : تفسير القمّى : ج ۱ ص ۳ ، الإقبال : ج ۲ ص ۲۴۲ .

3.. ر . ك : الإقبال : ج ۲ ص ۲۴۲ ، بصائر الدرجات : ص ۴۱۳ ح ۳ .

4.. ر . ك : تاريخ اليعقوبى : ج ۲ ص ۱۱۱ .

5.. ر . ك : السنن الكبرى ، نسايى : ج ۵ ص ۱۳۰ ح ۸۴۶۴ ، المستدرك على الصحيحين : ج۳ ص۱۱۸ ح۴۵۷۶ ، السنن الكبرى : ج۲ ص ۲۱۲ ح ۲۸۵۷ ، خصائص أمير المؤمنين ، نسايى : ص ۱۵۰ ح ۷۹ ، السيرة النبويّة ، ابن كثير : ج ۴ ص ۴۱۶ .

6.. ر . ك : الكافى : ج ۲ ص ۴۱۵ ح ۱ ، تفسير العيّاشى : ج ۱ ص ۵ ح ۹ ، بحار الأنوار : ج ۹۲ ص ۲۷ ح ۲۹ .

7.. ر . ك : دعائم الإسلام : ج ۱ ص ۲۸ ، مسند زيد : ص ۴۰۴ .

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد پنجم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 5505
صفحه از 564
پرینت  ارسال به