فصل چهل و يكم : كشتن
۴۱ / ۱
حرام بودنِ آدمكُشى
قرآن
«از اين رو ، بر فرزندان اسرائيل مقرّر داشتيم كه هر كس ، كسى را جز به قصاص قتل يا [ به كيفر ]فسادى در زمين بكُشد ، چنان است كه گويى همه مردم را كشته باشد. و هر كس كسى را زنده بدارد، چنان است كه گويى تمام مردم را زنده داشته است. و قطعاً پيامبران ما ، دلايل آشكار براى آنان آوردند . [ با اين همه ] پس از آن ، بسيارى از ايشان ، در زمين زياده روى مى كنند» .
«و نفسى را كه خداوند حرام كرده است ، جز به حق مكشيد ؛ و هر كس مظلوم كشته شود، به سرپرست وى ، قدرتى داده ايم . پس [ او ] نبايد در قتل زياده روى كند ؛ زيرا او [ از طرف شرع ]يارى شده است» .
«و هر كس عمداً مؤمنى را بكُشد ، كيفرش دوزخ است كه در آن ، ماندگار خواهد بود؛ و خدا بر او خشم مى گيرد و لعنتش مى كند و عذابى بزرگ برايش آماده ساخته است» .
حديث
۶۸۹۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :سركش ترينِ مردم ، كسى است كه بى گناهى را كه قصد كشتن او را نداشته است، بكُشد يا غير زننده خود را بزند.
