1.گفتنى است در متن عربى واژه «ربو» و «ابتهار» و در بحار الأنوار «انبهار» آمده است . ربو ، عبارت از مطلقِ نفس تنگى است و بهر نيز خود ، نوعى از آن است . در قاموس آمده: آن ، عبارت است از بُريدن نفس كه از خستگى حاصل آيد ، مطاوع آن ، انبهار است. ممكن است ميان «ربو» و «انبهار» ، اين گونه تفاوت گذارده شود كه ربو ، از پُرى عروق ريه حاصل مى آيد و ديگرى از پُرشدگى شريان ها .

1.في بحارالأنوار : «والانبهار». وقال : الرَّبو ـ بالفتح ـ : ضيق النفس ، والبُهْر : نوع منه. وفي القاموس : هو انقطاع النفس من الإعياء ، وقد انبهر. انتهى. وربّما يفرّق بين الربو والانبهار بأنّ الأوّل يحدث من امتلاء عروق الرئة ، والثاني من امتلاء الشرايين (بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۳۴۷ وص ۳۴۸).

2.طبّ الإمام الرضا عليه السلام ، ص ۲۸ ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۳۲۱.

3.طبّ الأئمّة لابني بسطام ، ص ۱۰۳ ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۱۸۲ ، ح ۵ .