1.آويشَن (سَعتَر ـ كه گاه براى جلوگيرى از اشتباه شدن با شعير ، با حرف صاد نوشته مى شود ـ ) ، نام گياهى است . گفته اند : انواع فراوانى دارد كه از آن جمله است : دشتى ، باغى ، كوهى ، بلندبرگ ، گِردبرگ ، نازك برگ ، و پهن برگ . بيشتر اين انواع نيز شناخته شده اند . گياهى است داراى طبعِ گرم و خشك در طبع سوم ، تلطيف كننده و حلاّل است ، بادها و نفخ را از ميان مى برد ، غذاهاى سختْ گوار را هضم مى كند ، رطوبت را از معده مى گيرد ، پيشاب و خونِ قاعدگى را روان مى سازد ، چشمانِ كم سو را پُرسو مى كند و استفاده از آن به صورت نوشيدن و نيز به صورت پماد ، براى درد سرين ، سودمند است .

1.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۷۵ ، ح ۱ ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۴۲۶ ، ح ۲۴۹۳ كلاهما عن زياد بن مروان القندي ، بحارالأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۲۴۴ ، ح ۲.

2.مكارم الأخلاق ، ج ۱ ، ص ۴۱۶ ، ح ۱۴۱۰ ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۱۹۸ ، ح ۴.