1.در طبّ الإمام الرضا عليه السلام ، به جاى «المُزّ (ترش و شيرين)» ، واژه «الإمليسى (مَلَس)» آمده است .

2.پيه انار ، سپيدى اى است كه در درون انار است و دانه ها بر آن تعبيه شده است (لغت نامه دهخدا).

3.علاّمه مجلسى مى گويد : گويا نسبت «روشن ساختن» و «وسوسه» به معده ، مجاز است و مقصود اصلى ، روشن ساختن دل و همچنين وسوسه دل است، بدان اعتبار كه درستىِ دل و صلاح قلب ، وابسته به صلاح معده است (بحار الأنوار : ج ۶۶ ص ۱۶۰).

1.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۵۴ ، ح ۱۴ ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۳۵۶، ح ۲۲۳۴ ، بحار الأنوار ، ج ۶۶، ص ۱۶۰، ح ۲۹ .

2.بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۳۲۰ نقلاً عن طبّ الإمام الرضا عليه السلام ، ص ۶۱ وفيه «الإمليسي» بدل «المُزّ» .

3.المحاسن ، ج ۲ ، ص ۳۵۶ ، ح ۲۲۳۶ ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۱۶۰ ، ح ۳۱ .

4.مكارم الأخلاق ، ج ۱ ، ص ۳۶۹ ، ح ۱۲۱۷ عن الإمام الصادق عليه السلام ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۳۵۵ ، ح ۲۲۳۱ عن النوفلي بإسناده وفيه «وأمرضت شيطان وسوستها» بدل «ونفت الشيطان والوسوسة عنها» ، طبّ الأئمّة لابني بسطام ، ص ۱۳۶ عن إسماعيل بن جابر عن الإمام الصادق عن آبائه عنه عليهم السلام نحوه وفيه «وفي كلّ حبّة منها إذا استقرّت في المعدة حياة للقلب وإنارة للنفس» ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۱۵۶ ، ح ۸ .

5.المحاسن ، ج ۲ ، ص ۳۵۶ ، ح ۲۲۳۷ ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۱۶۱ ، ح ۳۲ .