۱۶۶۳.امام على عليه السلام :هيچ بوته اى از بوته هاى هزار اسپند نمى رويد ، مگر اين كه فرشتگانى با آن هستند و آن را تا هنگامى كه بِدان كس كه مى رسد ، برسد ، حفاظت مى كنند . ريشه هزار اسپند ، نشاط آور و شاخه آن ، درمان هفتاد و دو درد است .

۱۶۶۴.امام صادق عليه السلامـ در پاسخ پرسشى درباره هزار اسپند و كُنْدُر: امّا هزار اسپند ، هيچ ريشه اى از آن در زمينْ فرو نمى رود و هيچ شاخه اى از آن به آسمانْ بلند نمى شود ، مگر اين كه خداوند عز و جل فرشته اى را بر آن مى گمارد ، تا آن هنگام كه خشك مى شود يا به سرنوشتى ديگر در مى آيد .
شيطان نيز از خانه اى كه در آن ، هزار اسپند است ، هفتاد خانه دور مى شود . و آن ، شفاى هفتاد بيمارى است كه كمترينِ آنها ، جذام است . پس ، از آن غفلت نورزيد .

۱۶۶۵.مكارم الأخلاقـ به نقل از محمّد بن حكم: يكى از پيامبران الهى از ترسو بودن امّت خود ، به درگاه خداوند عز و جل ناليد . خداوند عز و جل به او چنين وحى فرستاد : «به امّتت فرمان بده كه هزار اسپند بخورند» .
در روايتى ديگر است : «به آنان بفرما كه هزار اسپند برگيرند و بخورند ؛ چرا كه مرد را شجاعت مى افزايد» .

ر. ك : ج۱ ، ص ۵۹۷ (آنچه براى درمان ريزش قطره قطره پيشاب ، سودمند است).

۱۶۶۳.الإمام عليّ عليه السلام :ما مِن شَجَرَةِ حَرمَلٍ نَبَتَت إلاّ ومَعَها مَلائِكَةٌ يَحرُسونَها ، حَتّى تَصِلَ إلى مَن وَصَلَت . وفي أصلِ الحَرمَلِ نُشرَةٌ ، وفي فَرعِهِ شِفاءٌ مِنِ اثنَينِ وسَبعينَ داءً . ^۱

۱۶۶۴.الإمام الصادق عليه السلامـ وقَد سُئِلَ عَنِ الحَرمَلِ وَاللُّبانِ فَقالَ: أمَّا الحَرمَلُ فَما يُقَلقَلُ لَهُ عِرقٌ فِي الأَرضِ ولا فَرعٌ فِي السَّماءِ ، إلاّ وُكِّلَ بِهِ مَلَكٌ حَتّى يَصيرَ حُطاما ويَصيرَ إلَى ما صارَت ؛ فَإِنَّ الشَّيطانَ لَيَتَنَكَّبُ سَبعينَ دارا دونَ الدّارِ الَّتي هُوَ فيها ، وهُوَ شِفاءٌ مِن سَبعينَ داءً أهوَنُهُ الجُذامُ ، فَلا تَغفُلوا عَنهُ . ^۲

۱۶۶۵.مكارم الأخلاق عن محمّد بن الحكم :شَكا نَبِيٌّ إلَى اللّهِ عز و جل جُبنَ اُمَّتِهِ ، فَأَوحَى اللّهُ عز و جل إلَيهِ : مُر اُمَّتَكَ بِأَكلِ الحَرمَلِ .
وفي رِوايَةٍ : مُرهُم فَليَسَفُّوا الحَرمَلَ ؛ فَإِنَّهُ يَزيدُ الرَّجُلَ شَجاعَةً . ^۳

راجع : ج۱ ، ص ۵۹۶ (ما ينفع لعلاج تقطير البول) .