1.هزار اِسپند : حَرمَل ، اسفند ، سفند ، اسپند و سپند سوختنى . چيزى است كه سوزند دفع چشم زخم را . حمد اللّه مستوفى گويد : «حرمل : سپند و در دفع چشم بد ، سپند سوختن ، مجرَّب است» و صاحب الاختيارات گويد : «ابن سمحون گويد : دو نوع است : سرخ و سفيد ؛ و نوع سپيد ، كه حَرمَل عربى خوانند و به يونانى مولى و در پارسى ، صندل وانج ، و ورق آن ، مانند ورق بيد بُوَد و كوچك تر ، و گل وى ، مانند ياسمن ، مطلق و سپيد و خوش بوى بُوَد و به سريانى بسباسا خوانند . و نوع ديگر ، سرخ كه حرمل عامى خوانند و در پارسى ، اسپند گويند و به شيرازى نيوند و هزار اسپند نيز گويند» (ر . ك : لغت نامه دهخدا : ج۶ ص۷۷۹۰) .

1.بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۲۳۵ ، ح ۵ نقلاً عن الفردوس .

2.طبّ الأئمّة لابني بسطام ، ص ۶۷ عن زيد بن عليّ رفعه إلى آبائه عليهم السلام ، مكارم الأخلاق ، ج ۱ ، ص ۴۰۴ ، ح ۱۳۷۵ نحوه ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۲۳۳ ، ح ۱ .