269
دانشنامه احاديث پزشكي - جلد دوّم

۱۵ / ۴

زيان هاى پنير

۱۶۴۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ده چيز ، فراموشى مى آورد : خوردن پنير ... . ۱

۱۶۴۵.امام صادق عليه السلام :اگر كه پنير براى هر چيزى زيانبار است و هيچ سودى ندارد ، شِكر براى هر چيزى سودمند است و براى هيچ چيز ، زيانى ندارد .

۱۶۴۶.الكافى :روايت شده كه زيانبارىِ پنير ، در پوست آن ۲ است .

۱۵ / ۵

خوردنِ پنير در صبحگاهان و شامگاهان

۱۶۴۷.الكافىـ به نقل از محمّد بن فضل نيشابورى ، از يكى از مردانش ـ: مردى درباره پنير از امام صادق عليه السلام پرسيد .
فرمود : «دردى است . درمانى هم در آن نيست» .
چون شامگاهان فرا رسيد ، همان مرد بر امام صادق عليه السلام وارد شد و نگاه خود را به پنيرى كه بر سفره بود ، افكند و پرسيد : قربانت شوم! صبحگاهان ، از تو درباره پنير پرسيدم و به من گفتى : آن ، دردى است و درمانى در آن نيست ؛ امّا اكنون ، آن را بر سفره مى بينم ! ؟
فرمود : «پنير ، صبحگاهان ، زيانبارْ و شامگاهان ، سودمند است و آب كمر را افزون مى سازد» .

1.براى ديدن متن كامل اين حديث ، ر . ك : ج۱ ، ص۲۵۵ ح ۳۸۳ .

2.شايد مقصود از پوست پنير ، لايه اى باشد كه به هنگام خشك شدن ، روى آن قرار مى گيرد ؛ چرا كه در زبان عربى ، واژه «قِشر» ، به معناى پوسته هر چيز است، خواه در خلقت اوّليه آن باشد و خواه به پديد آمدن بعد (الوافى : ج ۱۹ ص ۳۵۶) . در حاشيه نسخه چاپى منبع ، آمده است : همان گونه كه فرموده اند ، مقصود از پوست پنير ، همان قسمتى است كه با دست ، تماس مى گيرد. اين احتمال هم وجود دارد كه مقصود از آن ، پوسته پنيرمايه باشد (حاشيه منبع).


دانشنامه احاديث پزشكي - جلد دوّم
268

۱۵ / ۴

مَضارُّ الجُبنِ

۱۶۴۴.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :عَشرُ خِصالٍ تورِثُ النِّسيانَ : أكلُ الجُبنِ و... . ۱

۱۶۴۵.الإمام الصادق عليه السلام :لَئنِ كانَ الجُبنُ يَضُرُّ مِن كُلِّ شَيءٍ ولا يَنفَعُ ، فَإِنَّ السُّكَّرَ يَنفَعُ مِن كُلِّ شَيءٍ ولا يَضُرُّ مِن شَيءٍ . ۲

۱۶۴۶.الكافي :رُوِيَ أنَّ مَضَرَّةَ الجُبنِ في قِشرِهِ . ۳

۱۵ / ۵

الجُبنُ في الغَداةِ وَالعَشِيِّ

۱۶۴۷.الكافي :عَن مُحَمَّدِ بنِ الفَضلِ النَّيسابورِيِّ عَن بَعضِ رِجالِهِ عَن أبي عَبدِ اللّهِ عليه السلامقالَ : سَأَلَهُ رَجُلٌ عَنِ الجُبنِ فَقالَ : داءٌ لا دَواءَ فيهِ . فَلَمّا كانَ بِالعَشِيِّ دَخَلَ الرَّجُلُ عَلى أبي عَبدِاللّهِ عليه السلام فَنَظَرَ إلَى الجُبنِ عَلَى الخِوانِ ، فَقالَ : جُعِلتُ فِداكَ ! سَأَلتُكَ بِالغَداةِ عَنِ الجُبنِ ، فَقُلتَ لي : إنَّهُ هُوَ الدّاءُ الَّذي لا دَواءَ لَهُ ، وَالسّاعَةَ أراهُ عَلَى الخِوانِ !
قالَ : فَقالَ لي : هُوَ ضارٌّ بِالغَداةِ نافِعٌ بِالعَشِيِّ ، ويَزيدُ في ماءِ الظَّهرِ . ۴

1.طبّ النبيّ صلى الله عليه و آله ، ص ۶ ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۲۹۵ . انظر تمام الحديث في: ج۱ ، ص ۲۵۴ ، ح ۳۸۳ .

2.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۳۳ ، ح ۲ ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۳۰۲ ، ح ۲۰۰۱ كلاهما عن عبدالعزيز العبدي ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۲۹۹ ، ح ۵ .

3.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۴۰ ذيل ح ۳ ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۱۰۶ ، ح ۱۲ .

4.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۴۰ ، ح ۳ ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۱۰۶ ، ح ۱۲ .

  • نام منبع :
    دانشنامه احاديث پزشكي - جلد دوّم
    سایر پدیدآورندگان :
    مرتضي خوش نصيب، محمّد تقي سبحاني نيا، رسول افقي، احمد سعادت فر، حسين صابري
    تعداد جلد :
    2
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    02/01/1383
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 7923
صفحه از 568
پرینت  ارسال به