1.آشى كه از سبوس و شير و عسل سازند (لغت نامه دهخدا : ج۴ ص۶۰۷۲) . ابن اثير در النهاية (ج۴ ص۲۲۹) آورده است: تلبينه و تلبين ، شوربايى است كه از آرد يا سبوس فراهم مى سازند و گاه نيز قدرى عسل بدان مى آميزند. اين شوربا به سبب شباهت به شير (لبن) و نيز غلظت كم آن ، «تلبين» نام گرفته كه اسم مرّه است از «تلبين»، مصدر «لَبَّنَ القوم» به معناى : به آنان شير نوشاند. در قاموس (ج۴ ص۲۶۵) نيز آمده است : «تلبين» و همين واژه با افزوده «هاء» در آخر آن ، شوربايى است فراهم آمده از : سبوس، شير و عسل و يا فقط از سبوس.

1.صحيح البخاري ، ج ۵ ، ص ۲۱۵۴ ، ح ۵۳۶۵ وص ۲۰۶۷ ، ح ۵۱۰۱ ، صحيح مسلم ، ج ۴ ، ص ۱۷۳۶ ، ح ۲۲۱۶ ، السنن الكبرى ، ج ۹ ، ص ۵۸۱ ، ح ۱۹۵۷۳ ، المعجم الأوسط ، ج ۹ ، ص ۱۹ ، ح ۹۰۰۱ ، الفردوس ، ج ۲ ، ص ۷۶ ، ح ۲۴۲۶ كلّها عن عائشة .

2.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۲۱ ، ح ۳ عن مسمع بن عبدالملك ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۱۷۱ ، ح ۱۴۷۶ عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله وليس فيه «وكرّرها ثلاثا» ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۹۶ ، ح ۷ .

3.السنن الكبرى للنسائي ، ج ۴ ، ص ۳۷۲ ، ح ۷۵۷۵ ، مسند ابن حنبل ، ج ۱۰ ، ص ۸۵ ، ح ۲۶۱۰۹ ، المستدرك على الصحيحين ، ج ۴ ، ص ۲۲۸ ، ح ۷۴۵۵ ، السنن الكبرى ، ج ۹ ، ص ۵۸۱ ، ح ۱۹۵۷۴ كلّها عن عائشة ، كنز العمّال ، ج ۱۰ ، ص ۳۷ ، ح ۲۸۲۴۵ .

4.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۲۰ ، ح ۲ ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۱۷۱ ، ح ۱۴۷۷ ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۹۶ ، ح ۶ .