۱۵۱۰.امام على عليه السلام :پيامبر خدا از ميان سبزى ها ، به حَوك ، علاقه داشت .

۱۵۱۱.امام صادق عليه السلام :نزد پيامبر خدا ، سركه ، دوست داشتنى ترين نانخورِش ، و حَوك (يعنى بادروج) ، دوست داشتنى ترين سبزى بود .

۱۵۱۲.امام صادق عليه السلام :امير مؤمنان ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ به بادروج ، علاقه داشت .

۱۵۱۳.امام صادق عليه السلام :حَوك ، سبزى پيامبران است . بدانيد كه در آن ، هشت ويژگى است : اشتهاآور است ، گرفتگى هاى عروق و مجارى را مى گشايد ، آروغ را خوش بو مى سازد ، دهان را بوى خوش مى بخشد ، غذا را دوست داشتنى مى سازد ، درد و بيمارى را از بدن بيرون مى كشد و امان انسان از جُذام است . چون در درون انسان جاى گيرد ، همه بيمارى ها را فرو مى نشاند .

۱۵۱۴.الكافىـ به نقل از ايّوب بن نوح: يكى از كسانى كه با امام كاظم عليه السلام بر سر سفره اى حضور يافته بود ، برايم نقل كرد كه امام عليه السلام ، بادروج خواست و فرمود : «من دوست دارم غذا را با آن آغاز كنم ؛ زيرا انسدادها را مى گشايد ، اشتهاآور است ، سَبَل را از ميان ^۱ مى برد و اگر غذا را با آن آغاز كنم ، پس از آن ، هر چه را بخورم ، از آن بيمى ندارم ؛ چرا كه در اين صورت ، از زيان و عارضه اى نمى ترسم» .
چون غذا خوردن را به پايان برديم ، امام عليه السلام باز هم آن را خواست و ايشان را ديدم كه دنبال سينىِ اين سبزى مى رفت و از آن مى خورد و به من هم مى داد .
او مى فرمود : «غذاى خود را با آن به پايان ببر ؛ چرا كه آنچه را پيش تر خورده اى ، مى گوارد و آنچه را پس از آن مى خورى ، دوست داشتنى مى سازد ، و سنگينى را از ميان مى برد و آروغ و دهان را خوش بو مى كند» .

۱۵۱۰.عنه عليه السلام :كانَ يُعجِبُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله مِنَ البُقولِ الحَوكُ . ^۱

۱۵۱۱.الإمام الصادق عليه السلام :كانَ أحَبَّ الصِّباغِ إلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله الخَلُّ ، وأحَبَّ البُقولِ إلَيهِ الحَوكُ ، يَعنِي : الباذَروجَ . ^۲

۱۵۱۲.عنه عليه السلام :كانَ أميرُ المُؤمِنينَ ـ صَلَواتُ اللّهِ عَلَيهِ ـ يُعجِبُهُ الباذَروجُ . ^۳

۱۵۱۳.عنه عليه السلام :الحَوكُ بَقلَةُ الأَنبِياءِ ، أما إنَّ فيهِ ثَمانَ ^۴ خِصالٍ : يُمرِئُ ، ويَفتَحُ السُّدَدَ ، ويُطَيِّبُ الجُشاءَ ، ويُطَيِّبُ النَّكهَةَ ^۵ ، ويُشَهِّي الطَّعامَ ، ويَسُلُّ الدّاءَ ، وهُوَ أمانٌ مِنَ الجُذامِ ، إذَا استَقَرَّ فِي جَوفِ الإِنسانِ قَمَعَ الدّاءَ كُلَّهُ . ^۶

۱۵۱۴.الكافي عن أيّوب بن نوح :حَدَّثَني مَن حَضَرَ مَعَ أبِي الحَسَنِ الأَوَّلِ عليه السلامالمائِدَةَ فَدَعا بِالباذَروجِ وقالَ : إنّي اُحِبُّ أن أستَفتِحَ بِهِ الطَّعامَ ؛ فَإِنَّهُ يَفتَحُ السُّدَدَ ، ويُشَهِّي الطَّعامَ ، ويَذهَبُ بِالسَّبَلِ ، وما اُبالي إذا أنَا افتَتَحتُ بِهِ ما أكَلتُ بَعدَهُ مِنَ الطَّعامِ فَإِنّي لا أخافُ داءً ولا غائِلَةً .
فَلَمّا فَرَغنا مِنَ الغَداءِ دَعا بِهِ أيضاً ، ورَأَيتُهُ يَتَتَبَّعُ وَرَقَهُ عَلَى المائِدَةِ ويَأكُلُهُ ويُناوِلُني مِنهُ ، وهُوَ يَقولُ : اِختِم طَعامَكَ بِهِ ؛ فَإِنَّهُ يُمرِئُ ما قَبلُ كَما يُشَهّي ما بَعدُ ، ويَذهَبُ بِالثِّقَلِ ، ويُطَيِّبُ الجُشاءَ وَالنَّكهَةَ . ^۷