۱۴۶۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خوردن شام را وا مگذاريد ، هر چند به خوردن دانه اى خرماى خشكيده باشد . من بر امّت خويش ، از اين ، بيم دارم كه از وا گذاردن شام ، پيرى (در هم شكستگى) به سراغشان آيد ؛ چرا كه شام ، مايه نيرومندىِ پير و جوان است .

۱۴۶۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :شام بخوريد ، هر چند به مشتى خرماى خشكيده باشد ؛ چرا كه وا گذاردن شام ، مايه پيرى است .

۱۴۶۶.امام صادق عليه السلام :خوردن شام را وا مگذار ، هر چند به سه لقمه [نان ]با نمك باشد .

۱۴۶۷.امام على عليه السلام :شام خوردن پيامبران ، پس از تاريكىِ شب بوده است . آن را وا مگذاريد ؛ چرا كه واگذاردن آن ، ويرانى تن است .

۱۴۶۸.امام صادق عليه السلام :سرچشمه ويرانى تن ، وا گذاردن شام است .

۱۴۶۹.امام صادق عليه السلام :براى كسى كه پا به سن نهاده ، خوب نيست با شكمِ سبُك بخوابد ؛ بلكه اگر با شكمِ پُر بخوابد ، برايش بهتر است .

۱۴۷۰.امام صادق عليه السلام :براى پير كهن سال ، بايسته است كه حتماً به گاهِ خفتن ، شكمش از غذا پُر باشد . اين ، سبب خواب آرام تر و بوى خوش تر دهان براى اوست .

۱۴۶۴.عنه صلى الله عليه و آله :لا تَدَعُوا العَشاءَ ولَو عَلى حَشَفَةٍ ، إنّي أخشى عَلى اُمَّتي مِن تَركِ العَشاءِ الهَرَمَ ؛ فَإِنَّ العَشاءَ قُوَّةُ الشَّيخِ وَالشّابِّ . ^۱

۱۴۶۵.عنه صلى الله عليه و آله :تَعَشَّوا ولَو بِكَفٍّ مِن حَشَفٍ ؛ فَإِنَّ تَركَ العَشاءِ مَهرَمَةٌ . ^۲

۱۴۶۶.الإمام الصادق عليه السلام :لا تَدَعِ العَشاءَ ولَو بِثَلاثِ لُقَمٍ بِمِلحٍ . ^۳

۱۴۶۷.الإمام عليّ عليه السلام :عَشاءُ الأَنبِياءِ عليهم السلام بَعدَ العَتَمَةِ فَلا تَدَعوهُ ؛ فَإِنَّ تَركَ العَشاءِ خَرابُ البَدَنِ . ^۴

۱۴۶۸.الإمام الصادق عليه السلام :أصلُ خَرابِ البَدَنِ تَركُ العَشاءِ . ^۵

۱۴۶۹.عنه عليه السلام :لا خَيرَ لِمَن دَخَلَ فِي السِّنِّ أن يَبيتَ خَفيفاً ، بَل يَبيتُ مُمتَلِئاً خَيرٌ لَهُ . ^۶

۱۴۷۰.عنه عليه السلام :يَنبَغي لِلشَّيخِ الكَبيرِ ألاّ يَنامَ إلاّ وجَوفُهُ مُمتَلِئٌ مِنَ الطَّعامِ ؛ فَإِنَّهُ أهدَأُ لِنَومِهِ وأطيَبُ لِنَكهَتِهِ . ^۷