۰.وَمَنْ أُعْطِيَ أَرْبَعاً لَمْ يُحْرَمْ أَرْبَعاً: مَنْ شَكَرَ أُعْطِيَ المَزِيدَ، وَمَنْ تَابَ أُعْطِيَ القَبُولَ، وَمَنِ اسْتَغْفَرَ أُعْطِيَ الغُفْرَانَ، وَمَنْ دَعَا أُعْطِيَ الإِجَابَةَ.^۱

۰.کسی که به او چهار چیز داده شده، از چهار چیز دیگر بی‏بهره نخواهد بود: کسی که شکر به جا آورَد، به او بیشتر داده خواهد شد؛ و کسی که توبه کند، پذیرفته خواهد شد؛ و کسی که استغفار کند، بخشوده خواهد شد؛ و کسی که دعا کند، اجابت خواهد شد.

۰.وَثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ لَمْ يَنْدَمْ: تَرْكُ العَجَلَةِ، وَالمَشْوَرةُ، وَالتَّوَكُّلُ عِنْدَ العَزْمِ عَلَى اللهِ عز و جل.^۲

۰.سه چیز است که اگر در کسی باشد، پشیمان نخواهد شد: عجله نکردن، و مشورت کردن، و توکل به خداوند متعال بعد از گرفتن تصمیم جدّی.

۰.وَثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ تَمَّتْ مُرُوَّتُهُ: مَنْ تَفَقَّهَ فِي دِينِهِ، وَاقْتَصَدَ فِي مَعِيشَتِهِ، وَصَبَرَ عَلَى النَّائِبَةِ إِذَا نَزَلَتْ بِهِ.^۳

۰.سه چیز است که اگر کسی داشته باشد، جوان‌مردی او کامل خواهد بود: آن که در دین خود، ژرفکاوی داشته باشد، و در معاش خود میانه‌روی در پیش گیرد، و هنگامی که بلایی بر او نازل شد، صبر پیشه کند.

۰.[۴۱] وَقَالَ علیه السّلام: البِرُّ لَا يَبْلَى، وَالذَّنْبُ لَا يُنْسَى، وَأَعْظَمُ الذُّنُوبِ مَا

۰.سه چیز از کارهای نیکوکاران است: بر پا داشتن واجبات، و دوری از حرام‏ها، و حفظ کردن خود از غفلت در دین.

۰.وَثَلاثٌ يَبْلُغْنَ بِالعَبْدِ رِضْوَانَ اللهِ: كَثْرَةُ الاسْتِغْفارِ، وَخَفْضُ الجَانِبِ، وَكَثْرَةُ الصَّدَقَةِ.^۱

۰.و سه چیز، بنده را به خشنودیِ خداوند می‏رساند: بسیار استغفار کردن، و افتادگی (/ نرم‌خویی)، و بسیار صدقه دادن.

۰.وَأَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ فَهُوَ مِنَ الأَخْيَارِ: مَنْ أَعَانَ المُحْسِنَ، وَفَرِحَ لِلتَّائِبِ، وَرَدَّ المُدْبِرَ، وَاسْتَغْفَرَ لِلمُذْنِبِ.^۲

۰.و چهار چیز است که در هر کس باشد، او جزو نیکان (/ برگزیدگان) است: آن که به نیکوکار یاری رسانَد، و از توبه کردنِ انسانِ توبه‏کارْ خوش‌حال شود، و کسی را که [از جمع یا جماعت مسلمین یا از حقْ] روی‌گردان شده باز گردانَد، و برای گنهکار، استغفار کند.

۰.وَأَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ اسْتَكْمَلَ الإِيمَانَ: مَنْ أَعْطَى لِلهِ، وَمَنَعَ فِي اللّهِ، وَأَحَبَّ لِلهِ، وَأبْغَضَ فِيهِ.^۳

۰.و چهار چیز است که هر کس آنها را داشته باشد، ایمانش را کامل کرده است: آن که به خاطر خدا بذل و بخشش کند و به خاطر خدا از بخشش، خودداری کند و به خاطر خدا دوست داشته باشد و به خاطر خدا نفرت داشته باشد.