اين كتاب در برخى مصادر و كتابشناسى ها (فهرست مرعشى: ۴/۳۸۵ و ۹/۲۵۸ ، فهرست مجلس: ۵/۳۷۱ ، يكصد و شصت نسخه خطى: ۲۵ و فهرست مدرسه فيضيه: ۱/۱۷۲) با حاشية الكافى اثرِ رفيع الدين محمد بن حيدر حسينى نائينى طباطبايى مشهور به ملا رفيعا (م ۱۰۸۲ق) خلط شده و تعدادى از نسخه هاى حاشيه كافى در مصادر مذكور به نام شواهد الاسلام معرفى شده است ـ در حالى كه از شواهد تاكنون تنها يك نسخه شناسايى شده است . اين اشتباه از ذريعه بدان مصادر راه يافته زيرا در ذريعه در ذيل شواهد الاسلام آغاز كتاب حاشية الكافى نقل شده است . شايان ذكر است كه مؤلف در شواهد الاسلام از اثر ديگر خود بنام حاشية الكافى ياد مى كند كه جز حاشية الكافى ملا رفيعا نائينى است و در اين فهرستگان با عنوان شرح الكافى نسخه اى از آن معرفى شده است .
[الذريعة: ۱۴/۲۴۲ و ۶/۱۸۲ و ۱۳/۹۶ ؛ فهرست مجلس ۲۶/۴۷۶] آغاز نسخه: بين القبر و المنبر و أنا مفكر فى ما خص اللّه به سيدنا محمد صلى عليه و آله من الشرف الفضائل .
انجام: چنانكه در باب مجوس فرموده اند سنّوا بهم سنة اهل الكتاب . الحمد للّه الذى هدانا للاسلام و جعلنا من الموفين بعهده الينا و ميثاقه الذى واثقنا به و لم يجعلنا من الضالين بيوم الدين .

نسخه ها:

۱۰۹۵۷ . تهران ، مجلس شوراى اسلامى: ۷۹۹۱ ، از اول افتادگى دارد ، آغاز و انجام: برابر نمونه ، نسخ ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، عربى و فارسى ، ۲۲۱ برگ [فهرست مجلس: ۲۶/۴۷۶].

۱۹۸۲ . شهاب الاحتراق فى طرد الراغبين عن الميثاق(عربى)

از: محمد حسينى زنجانى ، عزالدين ابو المكارم (قرن ۱۳ ق)

مجموعه اى است مشتمل بر روايات فضايل ، اثبات امامت و برخى اقوال كوتاه حضرت على عليه السلام در سه كتاب:
۱ ـ چهل حديث در مناقب حضرت على عليه السلام؛
۲ ـ دلايل امامت و اثبات رجعت ؛

۱۹۸۰ . شفاء العلل (شرح وصاياى پيامبر صلى الله عليه و آله به ابوذر)(فارسى)

از: اسد اللّه بن محمد ابراهيم قزوينى ، ميرزا (زنده در ۱۳۰۶ ق)

ترجمه و شرح مختصرى است بر وصاياى حضرت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به ابوذر ، كه در آن يكصد و پنجاه موضوع اخلاقى را بيان فرموده اند . در اين رساله از كتاب عين الحياة علامه مجلسى استفاده شده و در ماه رجب ۱۳۰۶ق به پايان رسيده است.
آغاز: الحمد للّه رب العالمين ... و بعد مستمد و مستعد فيوضات.

نسخه ها:

۱۰۹۵۶ . قم ، گلپايگانى: ۱۳۹/۱۸ ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، ميرزا اسد اللّه قزوينى (مؤلف) ، بدون تاريخ كتابت ، «۲۷۷پ ـ۳۴۷پ»۷۱ برگ [فهرست گلپايگانى ، قديم: ۱/۹۹].

۱۹۸۱ . شواهد الإسلام(عربى و فارسى)

از: محمد رفيع بن فرج گيلانى مشهدى (ملا رفيعا) (بعد از ۱۱۰۶ ق)

شرحى است بر برخى روايات به فارسى و عربى كه مؤلف به عنوان شواهدى براى بيان حقانيت اسلام تأليف نموده است . احاديثى كه وى شرح نموده چنين است:
توحيد مفضل و حديث اهليلجه كه ابتدا متن عربى آنها را ذكر و با عنوان «قوله ـ قوله» شرح كرده است ؛ وصيت امام موسى بن جعفر عليهماالسلام به هشام بن حكم ؛ قنوت امام كاظم عليه السلام و قنوت امام محمدتقى عليه السلام و قنوت امام على النقى عليه السلام ؛ زيارت جامعه و حقيقت وجود صاحب الامر عليه السلام .
مؤلف در خاتمه كتاب شرح حال تعدادى از بزرگان شيعه را در صدر اسلام و بعد از ان از كتب معتبره و اغلب از مجالس المؤمنين آورده و پس از آن تعدادى از علماى معاصر خود را فقط نام برده است .