57
حديث اسلامي؛ خاستگاه‌ها و سير تطوّر

(تهذيب، ويرايش) بوده و به دست عالماني وابسته به مدارسِ در حال ظهور فراهم آمده است. وقتي کتابي به درجه‏اي از کمال و استواري مي‏رسيد، آن را به مراجع قديمي‏تري نسبت مي‏دادند که آموزه‏هايشان اساسِ نظريات و مضامين اين کتاب را شکل داده بود. بنا‌بر‌اين، تاريخ پيدايش روايات موجود در اين کتاب‏ها را نمي‏توان مساوي با زمان حيات نويسندگانِ ادعايي آنها دانست، و هم از اين رو، دورة زندگي اين افراد را نبايد ابتدا يا انتهاي حدّ زماني (terminusante or post quem) روايات کُتب‏شان انگاشت.۱ براي اين مدعيات سه دليل زير را ارائه کرده‏اند:
۱) رسم اين است که هر کتاب را بنابر سند يا روايتِ آن کتاب به مؤلّفي نسبت مي‏دهند. يعني با توجه به نام سلسله روات ابتداي کتاب، يا ابتداي فصلي از کتاب يا حتي ابتداي دستة خاصي از روايات کتاب، مؤلّف آن را تعيين مي‏کنند. امّا سندها عموماً قابل اعتماد نيستند و لذا در تعيين تاريخ روايت و کتاب به کار نمي‏آيند.
۲) مدوّنات اوّليّه و روايات موجود در آنها خود نشانه‏هايي آشکار از نقل، اقتباس و تغيير دارند.
۳) پاره‏اي فرضيّات در‌باب تاريخ تطوّر علوم اسلامي در قرون دوم و سوم هجري نيز اين استنتاج را تأييد مي‏کنند.۲

1.. اين نظرِ جان وَنزبرو (John Wansbrough) در باب قديمي‏ترين کتب تفسير قرآن است که در کتاب مطالعات قرآني (Quranic Studies)، ص ۱۲۲-۱۴۸ ارائه کرده است. نورمَن کالدِر هم در شش فصل نخست کتابش با عنوان مطالعاتي در‌باب فقه اسلامي در دورة نخست، همين ديدگاه را نسبت به متون فقهي مطرح کرده است. نگاه کنيد به: Norman Calder, Studies in Early Muslim Jurisprudence, Oxford, ۱۹۹۳.

2.. براي انتقاداتي بر اين پندارها نگاه کنيد به کتاب‏ها و مقالاتي از ميکلوش موراني، ياسين داتُن، هارالد موتسکي، کريستوفر مِلچِرت، و آندرياس گُرکِه در زير: Miklos Muranyi, "Die frUhe Rechtsliteratur zwischen Quellenanalysie und Fiktion", Islamic Law and Society ۴ (۱۹۹۷), ۲۲۴-۴۱; Yasin Dutton, The Origins of Islamic Law: the Quran, the Muwaooa’ and Madinan ‘Amal (Richmond, ۱۹۹۹), ۲۶-۲۷; Motzki, "The Prophet and the Cat”, passim; idem, "The Author and his Work in the Islamic Literature of the First Centuries: the Case of Abd al-RazzAq's Muoannaf", Jerusalem Studies in Arabic and Islam ۲۸ (۲۰۰۳), ۱۶۶-۹۷; Christopher Melchert, "BukhAri and Early Hadith Criticism," Journal of the American Oriental Society ۱۲۱ (۲۰۰۱), ۷-۱۹; Andreas G½rke, Das KitAb al-AmwAl des Abu Ubaid al-QAsim b. SallAm. Entstehung und Uberlieferung eines frUhislamischen Rechtswerkes (Princeton, ۲۰۰۳).


حديث اسلامي؛ خاستگاه‌ها و سير تطوّر
56

که روايت مورد بحث درست همزمان با تأليف آن منابع پديد آمده است. به همين نحو، چنان‌چه روايتي را تنها در منبعي متأخّر بيابد، نتيجه نمي‏گيرد که لابد روايت مورد بحث متأخّر بوده و نمي‏توان آن را قديمي دانست. قِسطِر در دادن تاريخ براي روايات بسيار محتاط است و غالباً فاصلة زماني طولاني‏اي را پيشنهاد مي‏کند. او بيشتر درصدد گردآوري شواهد و استناداتي از درون روايات براي مباحثي خاص است، و در اين راه مي‏خواهد تا حد ممکن از هر آنچه در منابع قديم و جديد و از منظر تمامي فرق و مذاهب اسلامي آمده است، بررسي کاملي ارائه دهد. به طور کلي، وي هيچ گاه در پي ارائة تحولات تاريخي مسئلة مورد بحث در متون مختلف اسلامي نبوده است.۱ به عنوان نمونه‏اي از رهيافت قِسطِر، مقالة وي با عنوانِ «ناخن‌هاي خود را کوتاه کنيد: بررسي روايتي کهن» را در اين کتاب (فصل ۱۴) گنجانده‏ايم.
دسته‏اي از محقّقان تاريخ‏گذاري روايات بر پايه قديم‏ترين منابع حاوي اين روايات را به‌کلي مردود شمرده‏اند. اينان از اساس انکار مي‏کنند که منابع موجود و منتسب به نويسندگاني از قرن دوم و سوم را واقعاً خود آن افراد تدوين کرده باشند، و در مقابل مدعي‏اند اين آثار محصول فرايندي طولاني از گردآوري و تصحيح

1.. برخي از ديگر محقّقان غربي هم روشي مشابه با قسطِر برگرفته‏اند، از جمله اُري رُبين و روبرتو توتولي در مقالات زير: Uri Rubin, "Morning and Evening Prayers in Esrly Islam", Jerusalem Studies in Arabic and Islam ۱۰ (۱۹۸۷), ۴۰-۶۴; idem, "Apes, Pigs, and the Islamic Identity", Isrdl Oriental Studies ۱۷ (۱۹۹۷), ۸۹-۱۰۵; Roberto Tottoli, "Traditions and Controversies Concerning the sugud al-Qur’An in Hadith Literature", Zeitschrift der Deutschen Morgenlandischen Gesellschaft ۱۴۷ (۱۹۹۷), ۳۷۱-۹۳; idem, "The Thanksgiving Prostration (sujud al-shukr) in Muslim Traditions", Bulletin of the School of Oriental and African Studies ۶۱ (۱۹۹۸), ۳۰۹-۱۳.

  • نام منبع :
    حديث اسلامي؛ خاستگاه‌ها و سير تطوّر
    سایر پدیدآورندگان :
    مرتضي كريمي نيا
    تعداد جلد :
    1
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1390
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 6137
صفحه از 534
پرینت  ارسال به