انتقادهاي مايکل کوک از تاريخ‏گذاري احاديث بر اساس سندشان نتيجه‏بخش بود. يُنبُل اين معيار را به «پايين‏ترين حلقة مشترک اصيل» گره زد که داراي مقبوليت تاريخي است. وي احتجاج مي‏کند که چنين حلقة مشترکي به تعداد زيادي (معقولش سه تا يا بيشتر) حلقة مشترک فرعي (partial common link) نياز دارد. مراد وي از حلقة مشترک فرعي، راوي‏اي است که خود شاگرداني داشته و آنها روايت را از او نقل مي‏کنند.^۱
حال اگر پايين‏ترين حلقة مشترک تنها داراي يک حلقة مشترک فرعي باشد که روايت را از وي نقل مي‏کند، و در کنار آن، ناقلان منفردي تنها با يکي دو شاگرد وجود داشته باشند، در آن صورت، پايين‏ترين حلقة مشترک را بايد «حلقة مشترک ظاهري» (seeming common link) دانست که مي‏توان او را در تاريخ‏گذاري روايت ناديده گرفت. در چنين موردي پيدايشِ حديث را بايد به حلقة مشترک فرعي از طبقات بعدي نسبت داد.^۲
فرضيات شاخت و يُنبُل در باب سند و روش‏هاي آنان در تاريخ‏گذاري احاديث بر پاية سلسلة روات، تنها با شکاکاني تندرو مانند مايکل کوک مواجه نبود. محقّقان مسلمان و برخي شکاکان معتدل نيز به اين روش اعتراض داشتند. محمّد (مصطفي) اعظمي از منظر محقّقان و حديث‏پژوهان اسلامي، ردّيّة مفصلي عليه ديدگاه‏هاي شاخت در باب اِسناد به رشتة تحرير درآورد.^۳ هارالد موتسکي هم تعميم‏هاي

ترقي دهند. مثلاً نام پيامبر صلي الله عليه و آله را به سند روايتي اضافه کنند که در اصل به يکي از صحابه مي‏رسيده است. شاخت اين کار را «رشد وارونه اَسانيد» (backward growth of isnAds) ناميد.^۱ از سوي ديگر، جعل شاخ و برگ‏هاي اضافي براي سند روايت، به اين منظور صورت مي‏پذيرفت که نام حلقة مشترک را پنهان کنند يا بر اين حقيقت سرپوش نهند که نقل آن روايت تنها يکي دو سند با طريق منفرد (single strand) داشته است.^۲ شاخت اين احتمال را مطرح مي‏کرد که فردي روايتي را با استفاده از نام کسي ديگر رواج داده باشد،^۳ و يُنبُل حتي مدعي بود که رُوات حديث در همة دوره‏ها، از جمله مؤلّفان جوامع بزرگ حديثي، خود در ايجاد رشته‏هاي جعلي سند دست داشته‏اند.^۴ شاخت اين گونه اعمال مورد ادعا را «تکثير اسانيد و طرق» (spread of isnAds) ناميد.^۵
شيوه مفروض جعل يا دستکاري سند سبب شد اعتبار روش تحليل سند در تاريخ‏گذاري احاديث به مخاطرة جدي افتد. مايکل کوک با پي بردن به اين معضِل، نتيجه‏بخش بودنِ روش تحليل سند را زير سؤال برد. احتجاج وي چنين است که اگر تکثير اسانيد اساساً بر بخشي از سند احاديث تأثير گذاشته باشد، و چنان چه تکثير اسانيد از نظر تاريخي در سطحي گسترده (significant scale) روي داده باشد، در آن صورت ديگر نمي‏توان روايات را از روي سندشان تاريخ‏گذاري کرد.^۶ کوک با نگارش مقاله‏اي راجع به روايات آخر الزمان ـ که تاريخ‏گذاري آنها بر اساس شواهد خارجي ممکن است ـ روش شاخت در تاريخ‏گذاري احاديث بر اساس حلقة مشترک را به محک آزمون گذاشته و نشان داده است که اين روش مي‏تواند به سادگي به استنتاج‏هاي نادرستي بيانجامد.^۷ اين مقالة بسيار مهم در فصل ۱۱ کتاب حاضر آمده است.