325
دانشنامه امام مهدی عجّل الله فرجه بر پایه قرآن ، حدیث و تاریخ جلد هفتم

۱۳۷۶. الملاحم و الفتن‏ - از آنچه سليلى در كتاب الفتن با سندش به نقل از محمّد بن عبد الرحمان، روايت كرده است - : امام صادق عليه السلام فرمود: «براى ما در بصره، حادثه بزرگى روى مى‏دهد و امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام فرمود» و آنچه را از حديث على بن ابى طالب عليه السلام در باره زنگيان و غير آن بود، ذكر نمود و سپس فرمود: «و پايتخت به زوارء (بغداد) باز مى‏گردد و كارها شورايى مى‏شوند، [و] هر كس بر چيزى چيره شود، انجامش مى‏دهد. اين هنگام سفيانى، خروج مى‏كند و نُه ماه در زمين بر كار، سوار مى‏شود و آنها را بدگونه عذاب مى‏كند. واى بر مصر! واى بر زوراء! واى بر كوفه! واى بر واسط! گويى به واسط مى‏نگرم كه در آن، هيچ كس نمانده است كه خبرى آورد (همه كشته شده‏اند) و اين، هنگام خروج سفيانى است و آذوقه كم مى‏شود و مردم، دچار قحطى مى‏شوند و باران، كاهش مى‏يابد و نه زمينى است كه گياهى بروياند و نه آسمانى كه ببارد.
سپس مهدى، هدايتگرِ هدايت‏گشته خروج مى‏كند؛ كسى كه پرچم را از دست عيسى بن مريم مى‏گيرد. آن گاه دجّال، خروج مى‏كند و از ميسان (در نواحى بصره) شورش مى‏كند و به سفوان‏۱ و سَنام‏۲ [دو جاى پرآب‏] مى‏آيد و آن دو و نيز مردم را سِحر مى‏كند و چون گرسنگى و قحطى است، آن دو آب را مانند تريد آب‏گوشت جلوه مى‏دهد، در حالى كه چنين نيستند. اين، [آزمونى ]سخت است. سپس خورشيد به مدت چهل سال و تا روز قيامت، از مغربش طلوع مى‏كند و خدا بهتر مى‏داند كه در پس آن چه مى‏شود».۳

1.سفوان، در يك ميلى بصره و از مناطق پر آب و درخت است.

2.نام آب و كوهى در بصره است.

3.الملاحم و الفتن : ص ۲۶۶ ح ۳۸۶ .


دانشنامه امام مهدی عجّل الله فرجه بر پایه قرآن ، حدیث و تاریخ جلد هفتم
324

۱۳۷۶. الملاحم والفتن‏- فيما رَواهُ السَّليلِيُّ في كِتابِ الفِتَنِ ، قالَ - : حَدَّثَنا عُمَرُ ، قالَ : حَدَّثَنا مُحَمَّدٌ ، قالَ : حَدَّثَنا أحمَدُ ، قالَ : حَدَّثَني مُحَمَّدُ بنُ القاسِمِ ، عَن مُحَمَّدِ بنِ عَبدِ الرَّحمنِ ، عَن جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ عليه السلام أنَّهُ قالَ :
إنَّ لَنا بِالبَصرَةِ وَقعَةٌ عَظيمَةٌ ، وقَد قالَ أميرُ المُؤمِنينَ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ عليه السلام ، وذَكَرَ ما جَرى‏ مِن حَديثِ عَلِيِّ بنِ مُحَمَّدٍ صاحِبِ الزِّنجِ وغَيرِهِ .
ثُمَّ قالَ : وتَعودُ دارُ المُلكِ إلَى الزَّوراءِ ، وتَصيرُ الاُمورُ شُورى‏ ، مَن غَلَبَ عَلى‏ شَي‏ءٍ فَعَلَهُ ، فَعِندَ ذلِكَ خُروجُ السُّفيانِيِّ ، فَيَركَبُ فِي الأَرضِ تِسعَةَ أشهُرٍ يَسومُهُم سوءَ العَذابِ ، فَوَيلٌ لِمِصرَ ، ووَيلٌ لِلزَّوراءِ ، ووَيلٌ لِلكوفَةِ ، وَالوَيلُ لِواسِطٍ ، كَأَنّي أنظُرُ إلى‏ واسِطٍ وما فيها مُخبِرٌ يُخبِرُ ، وعِندَ ذلِكَ خُروجُ السُّفيانِيِّ ، ويَقِلُّ الطَّعامُ ، ويُقحَطُ النّاسُ ، ويَقِلُّ المَطَرُ ، فَلا أرضٌ تُنبِتُ ، ولا سَماءٌ تُنزِلُ .
ثُمَّ يَخرُجُ المَهدِيُّ الهادِي المُهتَدِي ، الَّذي يَأخُذُ الرّايَةَ مِن يَدِ عيسَى بنِ مَريَمَ .
ثُمَّ خُروجُ الدَّجّالِ مِن بَعدِ ذلِكَ ، يَخرُجُ الدَّجّالُ مِن «مَيسانِ» نَواحِي البَصرَةِ ، فَيَأتي «سَفَوانَ»۱ ويَأتي «سَنامَ»۲فَيَسحَرُهُما ويَسحَرُ النّاسَ ، فَيُمَثَّلانِ كَالثَّريدِ - وما هُما بِثَريدٍ - مِنَ الجوعِ وَالقَحطِ ، إنَّ ذلِكَ لَشَديدٌ ، ثُمَّ طُلوعُ الشَّمسِ مِن مَغرِبِهِ إلى‏ قِيامِ السّاعَةِ أربَعينَ عاماً ، وَاللَّهُ أعلَمُ ما وَراءَ ذلِكَ .

1.سَفَوَان : ماء على قدر مرحلة من باب المربد بالبصرة (معجم البلدان : ج ۳ ص ۲۲۵) .

2.سَنام : جَبلٌ مُشرفٌ على البصرة إلى جانبه ماء كثير ، وهو أول ما يرده الدجّال (معجم البلدان : ج ۳ ص ۲۶۰) .

  • نام منبع :
    دانشنامه امام مهدی عجّل الله فرجه بر پایه قرآن ، حدیث و تاریخ جلد هفتم
    سایر پدیدآورندگان :
    محمّد محمّدی ری‌شهری، با همکاری محمّد کاظم طباطبایی و جمعی از پژوهشگران، ترجمه: عبدالهادی مسعودی
    تعداد جلد :
    10
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1393
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 31121
صفحه از 466
پرینت  ارسال به