ن.ک: جفری، صص۱۱۷ (اُبَی)، ۳۳۲ (ابن عمر، جعفر صادق). اشارهای به اعراب آخر کلمه « الْمُسْتَقيم» نشده است، که احتمالا باید کسره باشد.
۴۰. صِرَاطَ *الَّذِينَ* أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ / + مَنْ+ (۱[الفاتحة]:۷ / ۳۴، ۳۵، ۳۸، ۴۰ [۵، ۶، ۱۰]). ن.ک: جفری، صص۲۵ (ابن مسعود، زید بن علی)، ۲۲۰ (عمر)، ۲۲۷ (ابن الزبیر)، ۲۴۰ (الاسود بن یزید)، ۲۶۹ (عکرمه)؛ سعد، ص۶۲ (شاگرد امام طبق قرائت رسمی میخواند و جعفر صادق[[ع]] او را تصحیح میکند)؛ ابن خالویه، ص۱ (ابن مسعود)؛ طبرِسی، ج۱، ص۶۰ (عمر بن خطاب، عمرو بن عبدالله الزبیری، اهل البیت).
۴۱. غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ *وَلاَ* الضَّالِّين / وَغَیْرِ (۱[الفاتحة]:۷ / ۳۵، ۳۶، ۳۸، ۴۰ [۵، ۶، ۱۰]). ن.ک: جفری، صص۱۱۷ (اُبَی)، ۱۸۵ (علی)، ۲۲۰ (عمر)، ۲۲۷ (ابن الزبیر)، ۲۴۰ (الاسود بن یزید)، ۲۶۹ (عکرمة)، ۳۳۲ (جعفر صادق، زید بن علی)؛ قمی، ج۱، ص۲۹؛ طبرِسی، ج۱، ص۶۰ (عمر، علی)؛ ابن طاووس، سعد، ص۱۴۶. بنا بر جفری، این قاریان چنین میخواندهاند: غَيْرَ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَغَیْرَ الضَّالِّينَ.
۴۲. لَنْ تَنالُوا لْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّون / + مَا+ (۳[آل عمران]:۹۲ / ۱۱۹ [۶]). ن.ک: کلینی، ج۸، ص۱۸۳، ش۲۰۹، نقلشده در: کتکانی، ج۱، ص۲۹۷، ش۱، مجلسی، ج۹۲، ص۵۷، ش۳۲، نوری، ص۲۶۶، ش۱۲-۱۳؛ عیاشی، ج۱، ص۱۸۴، ش۸۴، نقلشده در: فیض، ج۱، ص۳۲۸، کتکانی، ج۱، ص۲۹۷، ش۳، مجلسی، ج۹۶، ص۱۴۵، ش۱۹، نوری، ص۲۶۶، ش۱۳؛ ابن طاووس، سعد، ص۱۲۱ (از «مجلد عتیق»؛ ن.ک: کلبرگ، ابن طاووس، ص۲۷۷، ش۴۲۰ [[ب.ت: کلبرگ، کتابخانه]])، نقلشده در: نوری، ص۲۶۶، ش۸-۱۱.
۴۳. (-) وَیَتَّخِذَ مِنکُم *شهَدَاءَ* / + شَهیدًا+ (۳[آل عمران]: ۱۴۰ / ۱۰۸ [۶]).
۴۴. فَأعْرِض عَنْهُمْ *وَعِظْهُمْ* / + فَقَدْ سَبَقَتْ عَلَیْهِمْ کَلِمَةُ الشِّقَاءِ وَسَبَقَ لَهُمُ الْعَذَابُ+ (۴[النساء]:۶۳ / ۱۴۵ [۷]). ن.ک: کلینی، ج۸، ص۱۸۴، ش۲۱۱، نقلشده در: فیض، ج۱، ص۴۳۲، کتکانی، ج۱، ص۳۸۷-۳۸۸، ش۳، نوری،
