جلالى ، سهيلا .

۷۰۲ . «پژوهشى درباره أصول أربعمئة» .
علوم حديث ، ش ۶ (زمستان ۱۳۷۶) ، ص ۱۸۷ ـ ۲۳۱ .
نويسنده مقاله در نظر دارد تا ضمن معرّفى «اصول» ، نقش و جايگاه اين كتاب ها را در انتقال احاديث شيعه مشخّص نمايد .
در اين مقاله ، اين مطالب مورد بحث واقع شده اند : معناى «اصل» و تفاوت آن با «كتاب» ؛
زمان تدوين اصول ؛
تعداد اصول ؛
امتيازات اصول ؛
سرنوشت اصول ؛
فهرست برخى از اصول اربعمئه .
در ذيل مقاله ، مصادر مورد مراجعه ، با ذكر نشانى مشخّص شده اند .

جلالى ، عبد المهدى .

۷۰۳ . «ابن عقده و مقام او در حديث» .
علوم حديث ، ش ۲ (زمستان ۱۳۷۵) ، ص ۱۷۶ ـ ۲۰۱ .
نويسنده مقاله در نظر دارد تا نقش و جايگاه ابن عقده را در اسناد احاديث شيعه ، مشخّص نمايد .
در اين مقاله در مورد مذهب ابن عقده ، جايگاه وى در حديث ، مشايخ و راويان وى ، به همراه ديدگاه علماى عامّه و شيعه ، كتاب ها و طُرُق وى در اسناد روايات شيعه ، مباحثى مطرح شده است .

حاجى تقى ، محمّد .

۷۰۴ . «محدّثان و علماى امامى رى (تا پايان قرن چهارم)» .
علوم حديث ، ش ۱۲ (تابستان ۱۳۷۸) ، ص۱۲۶ ـ ۱۵۱ .
نويسنده مقاله ، ضمن معرّفى محدّثان و علماى امامى شهر رى ، در نظر دارد چگونگى سير تكوين و گسترش مذهب اماميه در طى قرن اوّل تا چهارم در اين
منطقه را مشخص بنمايد .
مقاله شامل معرّفى اجمالى شهر رى و معرّفى مختصر ۸۸ نفر از فقها و محدّثان و راويان احاديث معصومان عليهم السلام رى تا پايان قرن چهارم است . در زيرنويس ، اسامى مصادر مورد مراجعه ، با ذكر نشانى مشخّص شده اند .

تركمانى ، حسينعلى .

۷۰۰ . «ابوهريره و نشر اسرائيليات و احاديث موضوع» .
علوم حديث ، ش ۱۰ (زمستان ۱۳۷۷) ، ص ۱۳۶ ـ ۱۶۱ .
نويسنده مقاله در نظر دارد نقش ابوهريره در نشر ساخته هاى اديان ديگر و وضع احاديث جعلى در تاريخ صدر اسلام را مشخّص نمايد .
در مقاله ، به بررسى اين عناوين پرداخته شده است :
اسامى ابوهريره ؛
تعداد احاديثى كه از وى نقل شده است ؛
اوّلين راوى متّهم به وضع حديث ؛
شيوخ و شاگردان و ناقلان اخبار ابوهريره ؛
بى اعتبارى احاديث وى ؛
ابوهريره ، رودرروى على بن ابى طالب عليه السلام .

جاودان ، محمّد .

۷۰۱ . «رجال نجاشى ، سير رجال نويسى متقدّمان» .
كيهان فرهنگى ، ش ۳۷ (فروردين ۱۳۶۶) ، ص ۱۴ ـ ۱۶ .
نويسنده مقاله ، ضمن بيان فهرستى از شانزده كتاب رجالى تأليف شده قبل از كتاب هاى اصول چهارگانه علم رجال شيعه ، اقدام به معرّفى هر يك از اين چهار كتاب اصلى علم رجال مى نمايد و در نهايت ، كتاب رجال النجاشى را با تفصيلى بيشتر معرّفى نموده ، تا به اين وسيله به نقش و جايگاه مهمّى كه اين كتاب در علم رجال داراست ، اشاره كرده باشد .
در معرّفى هر كتاب، زندگى نامه مختصرى از مؤلّف، به همراه ويژگى هاى مختصرى از آن كتاب ، بيان شده است و در نهايت ، مصادر مورد مراجعه ، معرّفى شده اند .