پهلوان ، منصور .

۶۹۹ . «اسناد و مشايخ راويان صحيفه كامله» .
علوم حديث ، ش ۱۲ (تابستان ۱۳۷۸) ، ص ۲۶ ـ ۶۹ .
نويسنده مقاله ، ضمن بيان جايگاه صحيفه سجاديه در ميان مسلمانان ، در صدد آن است كه با بيان اسناد و مشايخ راويان اين كتاب ، اعتبار سندى اين كتاب مهم را براى مخاطبان خود ، مشخّص نمايد .
متن مقاله ، مشتمل بر فهرست اسامى ۳۲ نفر از مشايخ مشهور از راويان صحيفه سجاديه است كه اسامى آنها بر اساس تاريخ وفاتشان تنظيم شده است و در ذيل هر عنوان ، شرح حال مختصرى از آن شخصيت و طُرُق هر يك از آنها به صحيفه كامله ، با ذكر نشانى مصدر مورد مراجعه ، مشخّص شده است .

بغدادى ، محمود .

۶۹۵ . «من أعلام الثقات» .
رسالة التقريب ، س ۲ ، ش ۷ (ذوالحجة ۱۴۱۵ق) ، ص ۱۷۴ ـ ۲۱۸ و ش ۱۰ (شوّال ۱۴۱۶ ق) ، ص ۲۰۲ ـ ۲۳۱ .
نويسنده مقاله ، زندگى نامه تعدادى از راويان مشهور و ثقه را بيان داشته است ، به اين ترتيب كه علاوه بر بيان احوال اين راويان ، ديگر مشخّصات آنها از جمله : مصنّفات ، راوى و مروى عنه و مباحثى كه در مورد هر يك از آنها درباره گرايش هاى فرقه اى و ... مطرح شده ، آورده است و در هر مبحث ، اقوال علماى رجال و نشانى مصادر مورد مراجعه ، مشخّص گرديده است .
برخى از اين راويان ، عبارت اند از : ابان بن تغلب ، ابوالأسود دئلى ، ابوجحيفه سوايى ، ابراهيم بن ميمون ، ابراهيم نخعى ، ابراهيم بن عمر ، احنف بن قيس ، انس بن عياض ، اسماعيل بن ابى خالد ، اسماعيل اسدى ، جارية بن قدامه سعدى ، هانى بن هانى همْدانى ، زيد بن ارقم و ... .
شايان ذكر است كه اين مقاله به صورت مستقل در هفتمين كنفرانس بين المللى وحدت اسلامى در شهريور ۱۳۷۳ ش ، با عنوان ثقات الإسلام به چاپ رسيده است .

بهبودى ، محمّد باقر .

۶۹۶ . «بررسى رجال حديث : حسن بن على بن ابى حمزه بطاينى» .
فقه ، كتاب اوّل (بهمن ۱۳۷۲) ، ص ۲۹۷ ـ ۳۰۴ .
نويسنده مقاله ، پس از بيان اقوال علماى رجال در مورد واقفى بودن و دروغپرداز بودن حسن بن على بن ابى حمزه بطاينى و على بن ابى حمزه بطاينى ، به بحث در چگونگى مراحل حذف احاديث و اسامى كتاب هاى اين دو شخصيت از كتاب هاى حديثى و رجالى پرداخته است و از طرف ديگر ، چگونگى تأليف كتاب هايى با اسامى مختلف ـ كه همگى آنها روايات خود را از كتاب على بن ابى حمزه بطاينى اخذ كرده اند ـ مورد بحث قرار داده است . ايشان ، اسامى اين كتاب ها را با اين عناوين بيان مى دارد : تفسير البطائنى ، تفسير فضائل القرآن ، تفسير النعمانى ، بيان أنواع علوم القرآن ، الناسخ والمنسوخ ، المحكم والمتشابه ، وثواب القرآن .
۶۹۷ . «طلوع و غروب اصحاب اجماع» .
فقه ، ش ۴ و ۵ (تابستان و پاييز ۱۳۷۴) ، ص ۳۹۷ ـ ۴۱۴ .
نقش و جايگاه «اصحاب اجماع» در فقه شيعه ، بر هيچ پژوهشگرى مخفى نيست . علم رجال ، در صدد آن است كه بازگو كننده اسناد و مداركى باشد تا به اين وسيله ، اعتبار اين اصحاب را براى مخاطبان ، مشخّص نمايد .
نويسنده مقاله با معرّفى كتاب رجال الكشّى ، ضمن بيان و شرح متن هايى از اين كتاب كه در مورد اصحاب اجماع وارد شده است ، به نقش اصحاب اجماع در بيان روايات معصومان عليهم السلام و احكام اسلام مى پردازد . سپس به بررسى جايگاه اين اصحاب در اسناد روايات و بيان اختلافات مطرح شده در مورد آنها پرداخته است و به دنبال آن ، براى مشخّص شدن جايگاه اصحاب اجماع در فقه شيعه ، اقوال معصومان عليهم السلام و علماى علم رجال در اعلم بودن فقهى آنها را مورد بررسى قرار مى دهد .
۶۹۸ . «علم رجال و مسئلة توثيق : نقش ابراهيم بن هاشم قمى در حديث شيعى» .
كيهان فرهنگى ، ش ۸۰ (بهمن ۱۳۷۰) ، ص ۲۸ ـ ۳۰ .
بررسى زندگى نامه راويان حديث و توثيق و تضعيف آنها در نقل حديث ، از اركان مهم مباحث علم رجال است .
نويسنده مقاله ، ضمن بيان زندگى نامه ابراهيم بن هاشم قمى كه از اصحاب چند تن از ائمه معصوم عليهم السلامبوده است ، اقوال علماى رجال را در مورد اين شخصيت ، به همراه بيان تعداد رواياتى كه از هر يك از معصومان عليهم السلام ، نقل كرده است تا به اين وسيله ، جايگاه اين شخصيت حديثى در اسناد احاديث ، مشخّص گردد .