831
واقعه عاشورا(در منابع کهن)

مردم! شما را به خدا سوگند مى‏دهم، آيا مى‏دانيد كه به پدرم نامه نگاشتيد، و با وى نيرنگ باختيد و بدو عهد و پيمان سپرديد و بيعتش را به گردن گرفتيد، و آن گاه رهايش كرديد و كمر به قتلش بستيد؟! نابود باديد بِدان چه براى خود از پيش فرستاديد، و بدا به آراى شما! با كدام ديده مى‏توانيد به رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله بنگريد آن گاه كه اين سخن را پيش كشد: عترتم را كُشتيد و حرمتم را هتك كرديد، شما از امّت من نيستيد؟!».

راوى گويد: از هر سو صداها بلند شد، در حالى كه به يك‏ديگر مى‏گفتند: هلاك شُديد و نمى‏دانيد؟

امام فرمود: «خدا رحمت كند آن را كه نصيحتم را پذيرفت و وصيّتم را در باره امر خدا و پيامبر و اهل بيتش حفظ كند؛ چه او الگوى نيكوى ماست».

همگان گفتند: اى فرزند رسول اللّه‏! همه ما سامع و مطيع و حافظ ذمّه شماييم. [و در خطّ تسليم و اطاعت فرمان توايم] و از شما روى بر نمى‏تابيم، فرمان ده. رحمت خدا بر تو باد! ما با دشمن تو در جنگيم و با هر كه سازش كنى در خطّ سازشيم. ما يزيد را دستگير مى‏كنيم، از ستمكاران به شما و ما برائت مى‏جوييم.

امام عليه‏السلام فرمود: «هيهات، هيهات! اى نيرنگ‏بازان بى‏وفا! چه حيله‏ها كه بين شما و شهواتتان نيست! آيا مى‏خواهيد با من آن كنيد كه از پيش با پدرم كرديد؟! نه! سوگند به پروردگار اختران، زيرا آن جراحات، هنوز التيام نيافته. اين ديروز بود كه پدرم ـ صلوات اللّه‏ عليه ـ با اهل بيتش به شهادت رسيدند، و فراموشم نمى‏شود مصيبت گم كردن رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و مصيبت از دست دادن پدرم و فرزندانش. دردش در كامم، و تلخى آن، بين حنجره و گلويم جا گرفته، غصّه‏هايش سينه‏ام را مى‏فشارد. خواسته‏ام از شما اين است كه: به نفع ما و به زيان ما مباشيد.

شگفتى نباشد اگر حسين شهيد شد،

پدرش از حسين بهتر و گرامى‏تر بود.


واقعه عاشورا(در منابع کهن)
830

أيّها الناس، ناشدتكم اللّه‏، هل تعلمون أنّكم كتبتم إلى أبي وخدعتموه وأعطيتموه من أنفسكم العهد والميثاق والبيعة وقاتلتموه وخذلتموه؟! فتباًّ لما قدّمتم لأنفسكم، وسوءاً لرأيكم، بأيّة عين تنظرون إلى رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله إذ يقول لكم: قَتَلتُم عترتي وانتهكتم حرمتي فلستم من اُمّتي؟!

قال الراوي: فارتفعت أصوات الناس من كلّ ناحية، ويقول بعضهم لبعض: هلكتم وما تعلمون.

فقال: رحم اللّه‏ أمرءاً قبل نصيحتي وحفظ وصيّتي في اللّه‏ وفي رسوله وأهل ۱۹۹

بيته، فإنّ لنا في رسول اللّه‏ اُسوة حسنة.

فقالوا بأجمعهم: نحن كلّنا يابن رسول اللّه‏ سامعون مطيعون، حافظون لذمامك غير زاهدين فيك، ولا راغبين عنك، فأمرنا بأمرك يرحمك اللّه‏، فإنّا حرب لحربك وسلم لسلمك، لنأخذنّ يزيد ونبرأ ممّن ظلمك وظلمنا.

فقال عليه‏السلام: هيهات هيهات! أيّها الغدرة المكرة! حيل بينكم وبين شهوات أنفسكم، أتريدون أن تأتوا إليَّ كما أتيتم إلى أبي من قبل؟! كلاّ وربّ الراقصات، فإنّ الجرح لمّا يندمل، قتل أبي صلوات اللّه‏ عليه بالأمس وأهل بيته معه، ولم ينسني ثكلُ رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله وثكلُ أبي وبني أبي، ووجده بين لهواتي، ومرارته بين حناجري وحلقي، وغصصه تجري في فراش صدري، ومسألتي أن لا تكونوا لنا ولا علينا.

ثمّ قال:

لا غَرو إن قُتِلَ الحُسَينُ وشَيخُهُ

قَد كانَ خَيراً مِن حُسَينٍ وأكرَما

  • نام منبع :
    واقعه عاشورا(در منابع کهن)
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعی از پژوهشگران پژوهشکده علوم و معارف حدیث
    تعداد جلد :
    1
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1395
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 57741
صفحه از 1023
پرینت  ارسال به