هلاكت باد شما را! به انتظار لعنت و عذاب باشيد، كه بر شما وارد آيد، و نقمات است كه از آسمان بر شما پياپى ببارد، و عذاب، شما را فرو بگيرد، و بعضى از شما را سختىِ بعض دگر رسد، و آن گاه براى ستمهايى كه در حقّ ما روا داشتيد، در عذاب دردناك جاودانه قرار گيريد. آگاه باشيد كه لعنت خدا بر ستمكاران است.
واى بر شما! آيا مىدانيد چه دستهايى از شما ما را با نيزه خسته كرد، يا چه جانهايى از شما به جنگ با ما رغبت يافت، يا با كدام پاى به سوى ما شتافتيد و خواستار جنگ با ما شديد؟! به خدا كه دلهايتان گرفتار قساوت و جگرهاتان زُمُختى يافته، و بر دلهايتان و گوشهايتان و چشمهايتان مُهر خورده، و شيطان، اين [جنايتتان] را برايتان آراسته و بر چشمهايتان پرده سيه فرو افكنده. پس هرگز هدايت نخواهيد يافت.
هلاك باديد، اى كوفيان! كدام ميراث رسول اللّه صلىاللهعليهوآله پيش شما بوده يا بر اساس كدام كينهجويى كه با برادرش على بن ابى طالب عليهالسلام جدّ من و دو فرزندش [حسن و حسين] عترت اخيار پيامبر ـ صلوات اللّه و سلامه عليهم ـ اين همه عناد ورزيديد، كه مباهاتگر شما بدان افتخار ورزيده و بگويد:
ما على و فرزندان او را كشتيم
با شمشيرهاى هندى و نيزهها،
و زنانشان را چون اسيران ترك اسير كرديم
و با آنان جنگ كرديم چه جنگى!
به دهانت اى گوينده، شن و سنگ و خاك بادا! به كشتن گروهى كه خدا آنان را تزكيه فرموده و پليدى را از آنان برده، چه زيبا پاكشان كرده، افتخار مىكنى. خويشتن بدار و بر سرگين خود چون سگى بنشين آن چنان كه پدرت بود. همانا براى هر مرد همان چيزى خواهد بود كه به دست آورده و دستهايش از پيش فرستاده است.
واى بر شما! آيا بر آنچه خدا از فضيلت به ما داده، حسادت ورزيديد؟!
گناه ما چيست اگر درياى [فضائل] ما به تلاطم درآمده،
و درياى شما كوچكترين جنبنده ندارد ؟!
اين فضل خداست كه به هر كس بخواهد دهد و خدا صاحب فضل عظيم است، و آن كس كه خدا براى او نورى قرار ندهد، مر او را نورى نخواهد بود».
گويد: نالهها به گريه بلند شد در حالى كه مىگفتند: اى دختر پاكان! بس است. دلهاى ما را به آتش كشيدى، و گردنهاى ما را داغ زدى، و درون ما را سوزاندى، و او خاموش شد.
