آن هنگام که امامت در بین فرزندانش (في عَقِبِهِ) مستقر شد، پاداش داده شده است (عَوَّضَهُ). بنابراین [محمد][[ص]] آگاه شد از اینکه [حسین][[ع]] کشته خواهد شد و آن گاه [خداوند] او [حسین][[ع]] را به این دنیا بازخواهد گرداند و از او تا زمانی که دشمنانش را به قتل برساند، حمایت میکند و [خداوند] او را فرمانروای زمین قرار خواهد داد، همان گونه که میفرماید (قصص۲۸: ۵): ”ما میخواهیم تا بر آنان که در زمین خوار شدند منت بگذاریم و آنان را پیشوایان و وارثان قرار دهیم (وَنُریدُ أنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذیِنَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأرضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمْ الْوارِثینَ)"... آنگاه خداوند به رسولش خبر داد و گفت: ”خانواده تو ( اهل بیتک) در زمین حکومت خواهند کرد، به این جهان بازخواهند گشت و دشمنانشان را خواهند کشت." سپس رسول خدا دخترش فاطمه ـ سلام الله علیها ـ را از حسین[[ع]] و کشته شدن وی خبر داد و او با رنج و درد حسین[[ع]] را به دنیا آورد.
افزون بر اینکه این روایت نمونهای از تفسیر تمثیلی و نمادیابانه مرسوم نزد شیعه است، برخی از تفکرات منحصربهفرد شیعی نیز در آن بازتاب مییابد؛ یعنی سرنوشتِ ازپیش تعیینشده امامان (در این مورد شهادت حسین[[ع]] در کربلا)، که حاکی از آن است که آنان میدانستند که به قتلگاه خود میروند، چنانکه از استمرار امامت در میان فرزندان حسین[[ع]] آگاه بودند.۱
۴. استفاده از زبان رمزی
استفاده از کُدها و زبان رمزی، ویژگی معمول محفلهای رازوار و گروههای دینیای است که در حاشیه اجتماع فعالیت میکنند. گاهی وقتها استفاده از چنین روشهایی از یک دیدگاه نخبهگرا سرچشمه میگیرد، که بر این باور است که اسرار دینی باید از توده مردم پنهان
