آموزه تفسیر میشود الصَّبر وَ الصَّلاة (شکیبایی و نماز) است.۱ این مسئله همچنین درباره دیگر اصول دینی، که در ذیل مورد بحث قرار میگیرند، صادق است.
در مقابل، عبارات منفی چنان تفسیر میشوند تا به دشمنان شیعه اشاره داشته باشند. بنابراین، به عنوان نمونه آیه ۷ سوره ۱ (فاتحه): ”[[خدایا]] نه آنان که مورد غضب تواند و نه گمراهان" (غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلا الَضّآلّیِنَ) در سنت امامی اینگونه تفسیر میشود: ”«آنان که مورد غضب تواند» عبارتند از: «فلانی و فلانی و فلانی (یعنی: سه خلیفه نخست)»۲ و دیگر مخالفان شیعه ( النُّصّاب)؛ درحالیکه «آنان که گمراه شدند» ( الضّالین) شکاکان ( الشًّکّاک) هستند که امام را نشناختهاند."۳ به همین ترتیب واژه «شیطان» ( الشَّیطان) چونان لقبی برای عمر بن خطاب تفسیر میشود.۴ عبارت مُبهم الجِبت والطاغوت (نساء۴: ۵۱) ۵ بر اساس نظر مفسران امامی، به ابوبکر و عمر برمیگردد.۶ صفات سهگانه « الفَحشاء والمُنکر والبَغي» (ابتذال، بیآبرویی و بیحیایی) [در نحل۱۶: ۹۰] نیز، همانگونه که انتظارش میرود، در رابطه با سه خلیفه نخست تفسیر میشوند.۷
1.. مثالی از این مورد تفسیر عیاشی است (تفسیر عیاشی، ج۱، ص۸۷، ش۲۱۸) از آیۀ ۱۵۳ سورۀ ۲ (بقره): «از صبر و نماز کمک بگیرید؛ به درستی که خداوند با صابران است» (وَاسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰاةِ إنَّ اللهَ مَعَ الصَّابِرینَ).
2.. برای اطلاع بیشتر دربارۀ این القاب ن.ک: ذیل عنوان ۴.
3.. تفسیر عیاشی، ج۱، ص۲۴، ش۲۸، و قس: تفسیر قمی، ج۱، ص۲۹، ش۱۱-۱۲، روایتی مشابه نقل شده که هدفی نزدیک را دنبال میکند، ولی در جزئیات متفاوت است.
4.. ن.ک: فصل ۱، (ذیل عنوان ۴-۲)؛ قس: Goldziher, Richtungen, ۲۸۹ [[ب.ت: گلدزیهر، گرایشها]].
5.. See: Jeffery, the Foreign Vocabulary of the Qur‘ān, pp. ۹۹-۱۰۰; ۲۰۲-۳
[[ب.ت: جفری، واژهها]].
6.. برای نمونه ن.ک: تفسیر عیاشی، ج۱، ص۲۶۴، ش۱۵۳ و قس: تفسیر قمی، ج۱، ص۱۴۰، ش۱۰-۱۳، که دو تفسیر را ارائه میدهد: طبق یکی از آنها این آیه در رابطه با عیسی نازل شده است؛ بر اساس دیگری، این آیه دربارۀ تمامی دشمنان شیعه نازل شده است. نیز قس:
Goldziher, Richtungen, ۲۸۹ [[ب.ت: گلدزیهر، گرایشها]].
7.. برای نمونه ن.ک: تفسیر عیاشی، ج۲، ص۲۶۷، ش۶۲؛ اما قس: حدیث دیگری در همان، ش۶۰، که دو واژۀ اول را برای فلان و فلان (یعنی ابوبکر و عمر) به کار میبرد و روایت ۶۳ (همان، ص۲۶۸ [[در متن انگلیسی به اشتباه ۲۶۴ آمده است (و.)]])، که اظهار میکند این عبارت قرآنی به طور کلی برای تمام دشمنان شیعه به کار میرود. نیز ن.ک: تفسیر فرات، ص۸۳، ش۲۴ بهبعد، و تفسیر قمی، ج۱، ص۳۸۸، ش۱۵، که هیچ تفسیری برای این آیه عرضه نمیشود.
