رساله اى در معناى حديث «ما تَرَدّدْتُ ...» ^۱

ملّا عبد الخالق بن عبد الرّحيم يزدى (۱۲۰۰ ـ ۱۲۶۸ق)

مقدّمه مصحّح

حديث شريف قدسى «ما تردّدتُ فى شى ء كتردُّدى فى قبض روح عبدى المؤمن» ، در مصادر حديثى شيعه واهل سنّت، به سندهاى متعدّد و واژه هاى گوناگون، نقل شده است. فراوانى طُرُقِ حديث و تسالم محدّثان شيعى و سنّى، اطمينانْ به صدور اين مضمون مى آورد. اين حديث گران مايه، به عنوان سخن قدسى، به خداوند متعال، منسوب است.

يك . مصادر شيعى حديث

برخى از مصادر شيعى كه اين سخن در آنها آمده، از اين قرارند:
۱ . المحاسن ، احمد بن عبداللّه البرقى (م ۲۸۰ ق) ، قم : دار الكتب الإسلاميّة ، ص۱۵۹ـ۱۶۰، ح۹۹ و۱۰۰.
۲ . الكافى، محمّد بن يعقوب كلينى (م ۳۲۸ ق)، تهران : اسلاميّه، ج۲، ص۲۴۶، ح۶ وص۳۵۲، ح۷ و ۸ وص۳۵۴، ح۱۱.

قطعه:

آن چنان مست است عاشق ، كز شراب آمد به هوشآن چنان فاش است شاهد ، كز خودش آمد حجاب
هيچ مى هرگز نخواهد زين مى [ما] مست ترهيچ شاهد فاش تر زين برنيندازد نقاب.
تمّ الكلام والحمدللّه والصلوة على نبيّه.

فهرست