رابطه قرآن و حديث ۱۲
يكى از مباحث اصلى فلسفه حديث و علوم حديث ـ كه نقشى زيربنايى در همه مباحث مرتبط با حديث دارد ـ ، مسئله «رابطه حديث با قرآن» است. در اين مسئله ، سخن بر سر آن است كه حديث ، چه جايگاهى در كنار قرآن دارد؟ به چه ميزان در معارف دينى تأثير مى گذارد؟ و حدود نياز به آن در دين شناسى و درك معارف قرآنى چيست؟ اين پرسش ها و مانند آنها را با كند و كاو در اين مسئله ، مى توان پاسخ گفت .
در دوره هاى پيشين، از اين مسئله به اجمال و در ضمن مباحث حديثى و قرآنى سخن مى رفت؛ امّا با پيدايش ديدگاه هاى متفاوت در اين مسئله، بويژه ديدگاه هايى كه به نفى حديث منتهى مى شوند، جايگاهى مستقل يافته، پژوهش هاى فراوانى در اطرافش به ثمر رسيد كه مى توان در اين موضوع ، از اين آثار ياد كرد :
السنّة حجّيتها و مكانتها فى الإسلام و الردّ على منكريها ، محمّد لقمان السلفى، المدينة: مكتبة الإيمان، ۱۴۰۹ق / ۱۹۸۹م.
السنّة النبويّة و بيانها للقرآن الكريم ، محمود احمد حسين عبد ربه، جدة: دار القبلة، ۱۴۱۰ق/ ۱۹۹۰م.