است ، اما برخى از مسائل مسلّم فلسفه حديث و علوم حديث ، از اين قرارند :
۱ . ماهيت حديث ؛ ۲ . اعتبار و حجّيت حديث ؛ ۳ . رابطه قرآن و حديث ؛ ۴ . رابطه احاديث معصومان با سنّت پيامبر ؛ ۵ . زبان حديث ؛ ۶ . حدود و قلمرو معارف حديثى (پزشكى ، روان شناسى ، جامعه شناسى و ...) ؛ ۷ . روش تحقيق در معارف حديثى ؛ ۸ . تأثير حديث بر علوم اسلامى ؛ ۹ . رابطه علوم حديث با ديگر علوم اسلامى ؛ ۱۰ . احاديث تشريعى ائمه و نسبت آنها با خاتميت ؛ ۱۱ . نَسخ در احاديث ؛ ۱۲ . بررسى انعكاس تحولات زمانى و مكانى در احاديث .
اين كتاب
دومين مجلّد از مجموعه حديث پژوهى ، حاوى هفده مقاله كوتاه و بلند است كه در طى يك دهه (يعنى در حدّ فاصل سال هاى ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵) در فصل نامه علوم حديث و مجموعه ميراث حديث شيعه ، در مناسبت هاى مختلف ، منتشر شده اند .
موضوع اين مقالات ، گرچه به تناسب فضاى زمان نشر ، پراكنده است ، ليكن حديث ، محور همه آنهاست . نيز اين مقالات ، عمدتا در پى پاسخگويى به پرسشى يا طرح دغدغه اى نشر يافته اند .
اين هفده مقاله در چهار بخش ، بدين ترتيب ، سامان يافته اند :
يك . كلّيات ، سه مقاله
دو . فقه الحديث ، دو مقاله
سه . مطالعات تاريخى ، نُه مقاله
چهار . تصحيح و تحقيق ، سه مقاله .
اميد است اين يادداشت ها بتواند در پيشبرد پژوهش هاى حديثى مفيد باشد .
مهدى مهريزى
۱۹ اسفند ۱۳۸۵
اربعين ۱۴۲۸