۵۰۴۳.امام على عليه السلام :خدا ـ كه والاست و نام او بلندپايه است ـ آن گونه كه خود را به يگانگى و يكتايىْ وصف نموده ، همان روشنايىِ ازلىِ ديرينه است كه چيزى مانند او نيست. دگرگونى نمى پذيرد و بدانچه بخواهد و برگزيند، حُكم مى كند.

۵۰۴۴.امام على عليه السلامـ در پاسخ اين پرسش كه خداوندگار، از كِى بوده است؟ ـ: او بى هستى[ ـِ زائد بر ذات ]است . بى چگونگى است . هماره، بدون چندى و چگونگى است و قبلى نداشته است. او پيش از قبل، بوده است و بى قبل و بى پايان و بى نهايت است. پايان، از او باز ايستاد و او پايانِ هر پايانى است.

۵۰۴۵.امام على عليه السلام :ما از آن جا كه اين جهان جنبنده را ديديم كه زمان ها و اعيان و جنبش ها و هستى هايش و همه آنچه در آن است، پايان پذيرند و يافتيم كه آنچه از آن كه بر ما پنهان است، به پايان مى پيوندد و يافتيم كه خِرد، به چيزى تعلّق مى گيرد كه پايانى نداشته باشد ـ و اگر چنين نبود، خِرد دليلى نمى يافت كه ميان آن دو (امر پايان پذير و امر پايان ناپذير) جدايى افكنَد، و ما چاره اى جز اين نداريم كه امر پايان ناپذير را چنين اثبات كنيم كه دانسته اى معقول و ابدى و جاودانه است و چنان چيزى نيست كه معلوم باشد قواى اندكى دارد، و مقدور و تجزيه پذير و بخش پذير هم نيست، كه اگر چنين بود، واجب مى گرديد كه امر پايان ناپذير، همانند امر پايان پذير باشد، و آن گاه كه آن [نكته ها ]براى ما ثابت شد، در خردهايمان ثابت خواهد شد كه امر پايان ناپذير، همان ديرينه ازلى است و چون [وجودِ] شيئى ديرينه و شيئى نوپديد، ثابت گشت، [روشن است كه] ديرينه آفريننده اشيا، از نوپديدى كه آن را ساخته و آفريده و پديد آورده، بى نياز است، و با برهان عقلى، در نزد ما راست خواهد بود كه اوست پديد آورنده اشيا و آفريدگارى جز او نيست. پس والا و بلندپايه است پديد آورنده هر نوپديدى و سازنده هر ساخته اى و نوآورِ اشيا از نيستى.

۵۰۴۳.عنه عليه السلام :إِنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالَى اسمُهُ ـ عَلى ما وَصَفَ بِهِ نَفسَهُ بِالاِنفِرادِ وَالوَحدانِيَّةِ ، هُوَ النّورُ الأَزَلِيُّ القَديمُ الَّذي لَيسَ كَمِثلِهِ شَيءٌ ، لا يَتَغَيَّرُ ، ويَحكُمُ ما يَشاءُ ويَختارُ. ^۱

۵۰۴۴.عنه عليه السلامـ لَمّا سُئِلَ عَنِ الرَّبِّ مَتى كانَ؟ ـ: كانَ بِلا كَينونِيَّةٍ ، كانَ بِلا كَيفٍ ، كانَ لَم يَزَل بِلا كَمٍّ وبِلا كَيفٍ ، كانَ لَيسَ لَهُ قَبلٌ ، هُوَ قَبلَ القَبلِ بِلا قَبلٍ ولا غايَةٍ ولا مُنتَهىً ، اِنقَطَعَت عَنهُ الغايَةُ ، وهُوَ غايَةُ كُلِّ غايَةٍ. ^۲

۵۰۴۵.عنه عليه السلام :إِنّا لَمّا رَأَينا هذَا العالَمَ المُتَحَرِّكَ مُتَناهِيَةً أزمانُهُ وأعيانُهُ وحَرَكاتُهُ وأَكوانُهُ وجَميعُ ما فيهِ ، ووَجَدنا ما غابَ عنّا مِن ذلِكَ يَلحَقُهُ النِّهايَةُ ووَجدنَا العَقلَ يَتَعَلَّقُ بِما لا نِهايَةَ ، ولَولا ذلِكَ لَم يَجِدِ العَقلُ دَليلاً يُفَرِّقُ ما بَينَهُما ، ولَم يَكُن لَنا بُدٌّ مِن إِثباتِ ما لا نِهايَةَ لَهُ مَعلوما مَعقولاً أَبَدِيّا سَرمَدِيّا ^۳ لَيسَ بِمَعلومٍ أَنَّهُ مَقصورُ القُوى ، ولا مُقدورٌ ولا مُتَجَزِّئٌ ولا مُنقَسِمٌ ، فَوَجَبَ عِندَ ذلِكَ أَن يَكونَ ما لا يَتَناهى مِثلَ ما يَتَناهى.
و إِذ قَد ثَبَتَ لَنا ذلِكَ فَقَد ثَبَتَ في عُقولِنا أَنَّ ما لا يَتَناهى هُوَ القَديمُ الأَزَلِيُّ ، وإِذا ثَبَتَ شَيءٌ قَديمٌ وشَيءٌ مُحدَثٌ فَقَدِ استَغنَى القَديمُ البارِئُ لِلأَشياءِ عَنِ المُحدَثِ الَّذي أَنشَأَهُ وبَرَأَهُ وأَحدَثَهُ ، وصَحَّ عِندَنا بِالحُجَّةِ العَقلِيَّةِ أَنَّهُ المُحدِثُ لِلأَشياءِ وأَنَّهُ لا خالِقَ إِلاّ هُوَ ، فَتَبارَكَ اللّهُ المُحدِثُ لِكُلِّ مُحدَثٍ ، الصّانِعُ لِكُلِّ مَصنوعٍ ، المُبتَدِعُ لِلأَشياءِ مِن غَيرِ شَيءٍ. ^۴