حديث
۴۹۷۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند به داوود عليه السلام وحى كرد : «هر بنده اى كه به من، نه به آفريده هايم، پناه آورد و آن را از نيّت او بشناسم، آن گاه آسمان ها با هر كسى كه در آنهاست، بر او نيرنگ كنند، از ميان آن براى او گشايش مى نهم ؛ و هر بنده اى كه به جاى من به آفريده اى پناه آورد و آن را از نيّت او باز شناسم ، راه هاى آسمان ها را بر او مى گُسَلم و هوا را در زير گام هايش سخت مى كنم [ تا نتواند گام از گام بردارد] ؛ و هر بنده اى كه از من فرمان ببَرد، من عطا كننده به او هستم ، پيش از آن كه بخواهد، و آمرزنده او هستم ، پيش از آن كه از من آمرزش بخواهد».
