۴۶۸۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر گاه بنده بگويد : «سبحان اللّه » ، خداى را پيراسته است و بر خدا سزاوار است كه او را يارى كند.
۴۶۸۷.التوحيدـ به نقل از يزيد بن اصمّ ـ: مردى از عمر بن خطاب پرسيد : اى پيشواى مؤمنان! تفسيرِ «سبحان اللّه » چيست؟
گفت : در اين بوستان ، مردى هست كه هر گاه بپرسند، پاسخ مى گويد و چون خاموش مانَنْد، [به سخن گفتن ]مى آغازد.
پس آن مرد ، داخل شد و ناگاه [ديد كه] او على بن ابى طالب عليه السلاماست.
گفت : اى ابو الحسن! تفسير «سبحان اللّه » چيست؟
فرمود : «آن ، بزرگداشتِ شكوه خداوند عز و جل و پيراسته دانستن او از چيزى است كه هر شرك ورزنده اى بگويد، و چون بنده آن را بگويد، هر فرشته اى بر او درود مى فرستد».
۴۶۸۸.امام صادق عليه السلامـ به هشام بن حكم كه از وى تفسير «سبحان اللّه » را پرسيد ـ: تنزيهى براى خداست . آيا نمى بينى كه هر گاه كسى از چيزى به شگفت آيد، مى گويد : «سبحان اللّه ؛ پيراسته است خدا ».
۴۶۸۹.الكافىـ به نقل از هشام جواليقى ـ: از امام صادق عليه السلام درباره گفتار خدا عز و جل «سبحان اللّه » پرسيدم كه مراد خدا از آن چيست؟
فرمود : « پيراسته دانستن او » .
