۴۳۳۲.امام على عليه السلام :ستايش، از آنِ خداست ... كه با توانايىِ خود، نگهبان است و با چيرگىِ خود، بالاتر از همه چيز است.

۴۳۳۳.امام على عليه السلامـ در سخنرانى اى در باب آفرينش شگفت هستى ـ: و از اقتدارِ چيرگىِ خدا و ريزه كارى هاى نوپرداز آفرينش او، آن است كه از آبِ درياى لبريزِ تو بر توى شكننده، [ زمين ]خشك و سختى آفريد. پس، از آن، لايه هايى پديد آورد. آن گاه، آنها را پس از چسبيده بودن، به هفت آسمانْ باز كرد.

۴۳۳۴.امام حسين عليه السلامـ در دعايش در روز عاشورا ـ: خداوندا ، اى والا جايگاه، سترگْ چيرگى...!

۴۳۳۵.امام حسين عليه السلامـ از سخنش درباره توحيد ـ: انديشه ها او را در نمى يابند و او انديشه ها را در مى يابد و اوست باريك بينِ آگاه . يگانگى و چيرگى را ويژه خود ساخت ... اندازه چيرگىِ او ، بر دل ها نمى گذرد ؛ زيرا براى او در ميان اشيا ، همسنگى نيست ... و دانشمندان با خردهاى خود و انديشمندان با انديشه خود ، او را در نمى يابند، مگر كه از روى يقين به غيب ، [ او را ]تصديق كنند ؛ زيرا او به چيزى از اوصاف آفريدگان وصف نمى گردد و اوست يگانه بى نياز. هر آنچه در پندارها به تصوّر درآيد، او جز آن است. پروردگار نيست آن كس كه در تيررس [ انديشه ها ]قرار گيرد ^۱ و معبود نيست آن كس كه در هوا يا غير هوا يافت شود.
او در اشيا هست ، نه بودنى كه درونِ آنها باشد و اشيا او را چون حصارى در برگرفته باشند. ^۲ از اشيا جداست ، نه جداىِ ناپيدا از آنها. توانا نيست آن كس كه رقيبى ، همراهش شود يا همانندى ، با او برابر گردد.
ديرينگىِ او ، زمانى نيست ^۳ و روى آوردن وى ، با سمت و سو نيست. از خِردها پنهان است ، آن سان كه از ديدگان ، پنهان است و پنهانىِ او از آسمانيان ، چون پنهانىِ او از زمينيان است. نزديكىِ او [ به آفريدگان ] ، اكرام است و دورى او ، خوار كردن است. «در» ، او را فرا نمى گيرد و «هنگام» ، براى او وقت نمى گذارد و «اگر» ، با او رايزنى نمى كند . بلندمرتبگىِ او ، نه به بالا رفتن است و آمدن وى ، نه به جابه جايى. نابوده را به وجود مى آورد و به وجود آمده را از بين مى برد و براى غير او در يك هنگام ، [ اين ] دو وصف ، گرد نمى آيد.
انديشه را تنها اين رسد كه به وجودش ايمان بياورد و باورى بيابد، نه آن كه به شناخت [ كنهِ ]وجود صفتى برسد. ^۴ اوصاف ، با او وصف مى شوند نه آن كه او با اوصافْ وصف گردد و شناخت ها با او شناخته مى شوند نه آن كه او با شناخت ها شناخته شود . پس اوست خدايى كه براى او هم نامى نيست منزّه است ، چيزى مانند او نيست و اوست شنواى بينا.

۴۳۳۲.عنه عليه السلام :الحَمدُ للّهِِ .. . المُهَيمِنِ بِقُدرَتِهِ ، وَالمُتَعالي فَوقَ كُلِّ شَيءٍ بِجَبَروتِهِ. ^۱

۴۳۳۳.عنه عليه السلامـ مِن خُطبَةٍ لَهُ في عَجيبِ صَنعَةِ الكَونِ ـ: وكانَ مِنِ اقتِدارِ جَبَروتِهِ ، وبَديعِ لَطائِفِ صَنعَتِهِ ، أَن جَعَلَ مِن ماءِ البَحرِ الزّاخِرِ ^۲ المُتَراكِمِ المُتَقاصِفِ ^۳ ، يَبَسا جامِدا ، ثُمَّ فَطَرَ مِنهُ أَطباقا ، فَفَتَقَها سَبعَ سَماواتٍ بَعدَ ارتِتاقِها ^۴ . ^۵

۴۳۳۴.الإمام الحسين عليه السلامـ مِن دُعائِهِ يَومَ عاشوراءَ ـ: اللّهُمَّ مُتَعالِيَ المَكانِ ، عَظيمَ الجَبَروتِ ... ^۶

۴۳۳۵.عنه عليه السلامـ مِن كَلامِهِ فِي التَّوحيدِ ـ: لا تُدرِكُهُ الأَبصارُ وهُوَ يُدرِكُ الأَبصارَ وهُوَ اللَّطيفُ الخَبيرُ ، استَخلَصَ الوَحدانِيَّةَ وَالجَبَروتَ .. . لا يَخطُرُ عَلَى القُلوبِ مَبلَغُ جَبَروتِهِ ؛ لِأَنَّهُ لَيسَ لَهُ فِي الأَشياءِ عَديلٌ ، ولا تُدرِكُهُ العُلَماءُ بِأَلبابِها ، ولا أَهلُ التَّفكيرِ بِتَفكيرِهِم ، إِلاّ بِالتَّحقيقِ ، إِيقانا بِالغَيبِ ؛ لِأَنَّهُ لا يُوصَفُ بِشَيءٍ مِن صِفاتِ المَخلوقينَ ، وهُوَ الواحِدُ الصَّمَدُ ، ما تُصُوِّرَ فِي الأَوهامِ فَهُوَ خِلافُهُ . لَيسَ بِرَبٍّ مَن طُرِحَ تَحتَ البَلاغِ ، ومَعبودٍ مَن وُجِدَ في هَواءٍ أَو غَيرِ هَواءٍ.
هُوَ فِي الأَشياءِ كائِنٌ لا كَينونَةَ مَحظورٍ بِها عَلَيهِ ، ومِنَ الأَشياءِ بائِنٌ لا بَينونَةَ غائِبٍ عَنها . لَيسَ بِقادِرٍ مَن قارَنَهُ ضِدٌّ ، أَو ساواهُ نِدٌّ . ^۷
لَيسَ عَنِ الدَّهرِ قِدَمُهُ ، ولا بِالنّاحِيَةِ أَمَمُهُ ^۸ ، احتَجَبَ عَنِ العُقولِ كَمَا احتَجَبَ عَنِ الأَبصارِ ، وعَمَّن فِي السَّماءِ احتِجابُهُ كَمَن فِي الأَرضِ ، قُربُهُ كَرامَتُهُ ، وبُعدُهُ إِهانَتُهُ ، لا تُحِلُّه في ، ولا تُوَقِّتُهُ إِذ ، ولا تُؤامِرُهُ إِن . عُلُوُّهُ مِن غَيرِ تَوَقُّلٍ ^۹ ، ومَجيئُهُ مِن غَيرِ تَنَقُّلٍ ، يوجِدُ المَفقودَ ، ويَفقِدُ المَوجودَ ، ولا تَجتَمِعُ لِغَيرِهِ الصِّفَتانِ في وَقتٍ.
يُصيبُ الفِكرُ مِنهُ الإيمانَ بِهِ مَوجودا ووُجودُ الإيمانِ لا وُجودُ صِفَةٍ ، بِهِ توصَفُ الصِّفاتُ لا بِها يوصَفُ ، وبِهِ تُعرَفُ المَعارِفُ لا بِها يُعرَفُ . فَذلِكَ اللّهُ لا سَمِيَّ لَهُ سُبحانَهُ ، لَيسَ كَمِثلِهِ شَيءٌ وهُوَ السَّميعُ البَصيرُ. ^۱۰