۴۳۰۱.امام رضا عليه السلام :... و بدين سان است بينايى [ ـِ او ] ، نه به روزنه اى از او كه [ بدان ]ببيند ، آن گونه كه ما به وسيله روزنه اى از ما كه جز در ديدن ، از آن بهره نمى بريم ، مى بينيم ؛ ولى خداوند ، بيناست كه كالبد نگريسته اى را بر نمى تابد . ۱ پس ما و خدا در نام [ بينا ] اشتراك داريم و معنا[ ى آن ] ناهمسان است [ ؛ زيرا خداوند ، ذاتا به ديدنى ها علم دارد و ما به وسيله اندام حسّى ، اشيا را مى بينيم ] .
۴۳۰۲.امام رضا عليه السلام :او مى شنود ، با آنچه مشاهده مى كند و مى بيند ، با آنچه مى شنود. بيناست ، نه به ديده اى مانند ديده آفريدگان و شنواست ، نه مانند شنوايىِ شنوندگان؛ ولى از آن جا كه هيچ نهانى از ردّ پاى مورِ ريزِ سياه بر پاره سنگِ سخت در شب تار در زير زمين و درياها ، از او پوشيده نمى مانَد، گفتيم كه او بيناست ، نه مانند ديده آفريدگان.
۴۳۰۳.امام جواد عليه السلام :آن گونه او را بينا ناميديم ؛ زيرا هر چيزى از رنگ يا كالبد يا جز آن كه با ديدگان دريافت مى شود ، بر او پوشيده نمى ماند و او را به بينايىِ ديدن با چشم ، وصف نكرديم.
۹ / ۲
آنچه بينايى او ، بدان وصف نمى گردد
۴۳۰۴.امام على عليه السلام :[خداوند] بيناست ، بى هيچ وسيله اى .