حديث
۴۲۹۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: اى آن كه چيزى او را از چيزى پوشيده نمى دارد!
۴۲۹۵.امام على عليه السلام :هر بينايى جز او ، از [ ديدنِ ] رنگ هاى پنهان و جسم هاى ريز و باريك، نابيناست.
۴۲۹۶.امام على عليه السلام :بينا بود ، آن گاه كه هيچ نگريسته اى از آفريدگانش نبود .
۴۲۹۷.امام صادق عليه السلامـ آن گاه كه زنديق از ايشان پرسيد : آيا ملاحظه كرده اى اين سخن او را كه : شنوا، بينا و داناست؟ ـ: جز اين نيست كه خداوند والا و بلندمرتبه ، به اين نام ها ناميده مى شود ؛ زيرا چيزى از آنچه ديدگان در نمى يابند ، اعم از كوچك و بزرگ يا ريز و درشت ، از او پنهان نمى مانَد ، ولى او را مانند آفريده ، به بيناى با چشم وصف نمى كنيم.
۴۲۹۸.امام صادق عليه السلام :خداوند عز و جل ، هماره خداوندگار ماست ... . و بينايى، ذاتىِ او بود ، در آن حال كه هيچ ديده شده اى نبود ... . پس آن گاه كه اشيا را پديد آورْد ... بينايى بر ديده شده، واقع شد.
۴۲۹۹.امام كاظم عليه السلامـ در دعا ـ: خداوندا! تو را به پاكى مى ستايم و به ستايش تو مى پردازم ... . تو ... بينايى هستى كه به ترديد نمى افتى.
۴۳۰۰.امام رضا عليه السلام :گفتيم كه او بيناست ، نه به چشم ؛ زيرا او ردّ پاى مورچه ريز سياه را در شب تاريك بر روى پاره سنگ سياه مى بيند و خزش مورچه را در شب تار مى بيند و زيان هاى آن و سودهاى آن و اثر جفت گيرى آن و بچّه ها و تبار آن را مى بيند. پس در آن هنگام ، گفتيم كه او بيناست ، نه مانند بينايىِ آفريدگانش.
