۴۱۷۱.امام صادق عليه السلام :خداىِ والا و بلندمرتبه... بود ، آن گاه كه نه زمين بود و نه آسمان ، و نه شب و نه روز ، و نه خورشيد و نه ماه و نه ستارگان ، و نه ابر و نه باران و نه باد .

۴۱۷۲.امام رضا عليه السلامـ به نقل از كتاب الفقه منسوب به ايشان ـ: خدايا! تو تويى ، آن گونه كه هستى ، آن جا كه هستى . جز تو ، كسى چگونگىِ تو را نمى داند . از آنچه در ازل بودى، دگرگون نمى شوى، و از ميان نمى روى و پشت نمى كنى . اوّل بودن تو ، چون آخر بودن توست و آخر بودن تو، چون اوّل بودن توست، آن گاه كه آفريده ها فانى و حقايق ، آشكار مى شوند . جايگاه تو را فرشته اى مقرّب و پيامبرى مكرّم نمى شناسد و كسى ، كجايى و چگونگى و هستى تو را نمى داند . پس ، تويى يگانه جاودانه و فرمان روايىِ تو ، هميشگى است و سلطنت تو ، به سر نمى آيد. تو زوال ناپذيرى و فرمان روايىِ تو ، پايان ناپذير، و سلطنت تو ، دگرگونى نمى يابد. فرمان روايىِ تو ، پيوسته است و سلطنت تو ، ديرينه. از تو و به تو [ پناه مى جوييم ] ، نه به ديگرى و نه از ديگرى؛ زيرا تو هماره هستى . ازل [ ، پابرجا] به توست ، نه تو [ پابرجا ] به آن . تو جاودانه اى . منزّهى و از آنچه مى گويند ، بسى والاترى .

۴۱۷۳.امام جواد عليه السلامـ در دعايش در قنوت ـ: خدايا! تو اوّلى ، بدون اوّل بودنِ بر شمردنى ، و آخرى ، بدون آخر بودنِ حد بَردار .

۴۱۷۴.التوحيدـ به نقل از على بن مهزيار ـ: امام باقر عليه السلامبا دست خط خود، به مردى نامه نوشت و در آن خواندم كه براى او دعايى نوشته بود كه بگويد : «اى آن كه پيش از هر چيز بود، پس همه چيز را آفريد، سپس پايدار مى ماند و همه چيز از ميان مى رود!».

۴۱۷۱.الإمام الصادق عليه السلام :إِنَّ اللّهَ تَبارَكَ و تَعالى ... كانَ إِذ لَم يَكُن أَرضٌ ولا سَماءٌ ، ولا لَيلٌ ولا نَهارٌ ، ولا شَمسٌ ولا قَمَرٌ ولا نُجومٌ ، ولا سَحابٌ ولا مَطَرٌ ولا رِياحٌ . ^۱

۴۱۷۲.الإمام الرضا عليه السلامـ عن الفقه المنسوب إليه ـ: اللّهُمَّ أَنتَ أَنتَ كَما أَنتَ حَيثُ أَنتَ ، لا يَعلَمُ أَحَدٌ كَيفَ أَنتَ إِلاّ أَنتَ ، لا تَحولُ عَمّا كُنتَ فِي الأَزَل حَيثُ كُنتَ ، ولا تَزولُ ولا تَوَلّى ، أَوَّلِيَّتُكَ مِثلُ آخِرِيَّتِكَ ، وآخِرِيَّتُكَ مِثلُ أَوَّلِيَّتِكَ إِذا أُفنِيَ الخَلائِقُ وأُظهِرَ الحَقائِقُ ، لا يَعرِفُ بِمَكانِكَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ ولا نَبِيٌّ مُكَرَّمٌ ، ولا أَحَدٌ يَعرِفُ أَينيَّتَكَ ولا كَيفِيَّتَكَ ولا كَينونِيَّتَكَ ، فَأَنتَ الأَحَدُ الأَبَدُ ، ومُلكُكَ سَرمَدٌ ، وسُلطانُكَ لا يَنقَضي ، لا لَكَ زَوالٌ ، ولا لِمُلكِكَ نَفادٌ ، ولا لِسُلطانِكَ تَغَيُّرٌ ، مُلكُكُ دائِمٌ ، وسُلطانُكَ قَديمٌ ، مِنكَ وبِكَ لا بِأَحَدٍ ولا مِن أَحَدٍ ؛ لِأَنَّكَ لَم تَزَل كُنتَ ، الأَزَلُ بِكَ لا أَنتَ بِهِ ، أَنتَ الدَّوامُ لَم تَزَل ، سُبحانَكَ وتَعالَيتَ عَمّا يَقولونَ عُلُوّا كَبيرا . ^۲

۴۱۷۳.الإمام الجواد عليه السلامـ مِن دُعائِهِ في قُنوتِهِ ـ: اللّهُمَّ أَنتَ الأَوَّلُ بِلا أَوَّلِيَّةٍ مَعدودَةٍ ، والآخِرُ بِلا آخِرِيَّةٍ مَحدودَةٍ . ^۳

۴۱۷۴.التوحيد عن عليّ بن مهزيار :كَتَبَ أَبو جَعفَرٍ عليه السلامإِلى رجُلٍ بِخَطِّهِ وقَرَأتُهُ في دُعاءٍ كَتَبَ بِهِ أَن يَقولَ : يا ذَا الَّذي كانَ قَبلَ كُلِّ شَيءٍ ، ثُمَّ خَلَقَ كُلَّ شَيءٍ ، ثُمَّ يَبقى ويَفنى كُلُّ شَيءٍ . ^۴