۴۱۶۴.امام صادق عليه السلام :خداوند ـ كه والانام است ـ ... هميشه بوده و همواره خواهد بود و اوست اوّل و آخر و ظاهر و باطن و براى اوّل بودن او ، آغازى نيست.

۴۱۶۵.امام صادق عليه السلامـ در سجده اش ـ: در حقيقت و به واقع ، خدايى جز تو نيست؛ اوّلِ پيش از هر چيز و آخرِ پس از هر چيز!

۴۱۶۶.امام صادق عليه السلام :اوست اوّل بدون چگونگى ، و اوست آخر بدون پايان. براى او مانندى نيست. آفريده ها و اشيا را نه از چيزى و نه از چگونگى اى، بدون چاره جويى و بدون خستگى و درماندگى و بدون انديشه و بدون چگونگى آفريد ، همان سان كه براى او چگونگى نيست ـ و چگونگى، به چگونگىِ آفريده بر مى گردد ـ ؛ زيرا اوست اوّل و براى او نه آغازى هست و نه مانندى و نه مثلى و نه هماوردى و نه همتايى. با هيچ انديشه اى ادراك نمى گردد و با لمس كردن ، احساس نمى شود. و جز از طريق آفريده هايش شناخته نشود . او والا و بلندمرتبه است.

۴۱۶۷.امام صادق عليه السلامـ آن گاه كه از ايشان درباره اوّل و آخر پرسيدند ـ: اوّل است ، نه آن كه اوّلى پيش از او باشد و نه آن كه آغازى بر او پيشى گرفته باشد. و آخر است ، نه آن كه او را ـ چنان كه از ويژگى آفريدگان دريافت مى شود ـ پايانى باشد؛ ولى ديرينه و اوّل و آخر است. همواره چنين بوده و هميشه بدون آغاز و بدون انجام خواهد بود. حدوث ، بر او واقع نمى شود و از حالى به حالى دگرگون نمى گردد. او آفريدگار همه چيز است.

۴۱۶۴.الإمام الصادق عليه السلام :إِنَّ اللّهَ تَبارَكَ اسمُهُ ... لَم يَزَل ولا يَزالُ ، وهُوَ الأَوَّلُ وَالآخِرُ ، وَالظّاهِرُ وَالباطِنُ ، فَلا أَوَّلَ لِأَوَّلِيَّتِهِ . ^۱

۴۱۶۵.عنه عليه السلامـ في سُجودِهِ ـ: لا إِلهَ إِلاّ أَنتَ حَقّا حَقّا ، الأَوَّلُ قَبلَ كُلِّ شَيءٍ ، وَالآخِرُ بَعدَ كُلِّ شَيءٍ . ^۲

۴۱۶۶.عنه عليه السلام :هُوَ الأَوَّلُ بِلا كَيفٍ ، وهُوَ الآخِرُ بِلا نِهايَةٍ ، لَيسَ لَهُ مِثلٌ ، خَلَقَ الخَلقَ وَالأَشياءَ لا مِن شَيءٍ ولا كَيفٍ ، بِلا عِلاجٍ ولا مُعاناةٍ ولا فِكرٍ ولا كَيفٍ ، كَما أَنَّهُ لا كَيفَ لَهُ ، وإِنَّما الكَيفَ بِكَيفِيَّةِ المَخلوقِ ؛ لِأَنَّهُ الأَوَّلُ لا بَدءَ لَهُ ولا شِبهَ ولا مِثلَ ولا ضِدَّ ولا نِدَّ ^۳ ، لا يُدرَكُ بِبَصَرٍ ، ولا يُحَسُّ بِلَمسٍ ، ولا يُعرَفُ إِلاّ بِخَلقِهِ ، تَبارَكَ وتَعالى . ^۴

۴۱۶۷.عنه عليه السلامـ لَمّا سُئِلَ عَنِ الأَوَّلِ وَالآخِرِ ـ: الأَوّلُ لا عَن أَوَّلٍ قَبلَهُ ، ولاعَن بَدءٍ سَبَقَهُ ، وَالآخِرُ لاعَن نِهايَةٍ كما يُعقَلُ مِن صِفَةِ المَخلوقينَ ، ولكِن قَديمٌ أَوَّلٌ آخِرٌ ، لَم يَزَل ولا يَزولُ بِلا بَدءٍ ولا نِهايةٍ ، لا يَقَعُ عَلَيهِ الحُدوثُ ولا يَحولُ مِن حالٍ إِلى حالٍ ، خالِقُ كُلِّ شَيءٍ . ^۵