۱۲۴۶.علل الشرائعـ به نقل از فضيل بن عياض ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم : آيا چيزى از سنّت هاى جاهليّت محترم است ؟
فرمود : «اهل جاهليّت، هر آنچه را از دين ابراهيم عليه السلام بود، تباه ساختند، جز ختنه كردن ، ازدواج و حج را . آنان به اين سه ، تمسّك جُستند و آنها را تباه نكردند» .

۱۲۴۷.صحيح البخارىـ به نقل از عبداللّه بن عمر ـ: عمر به پيامبر خدا گفت : اى پيامبر خدا ! در جاهليّت ، نذر كردم كه يك شب در مسجد الحرام معتكف شوم .
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «به نذر خود، وفا كن» .

۱۲۴۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :بدانيد كه رجب، «شهر اللّه الأصمّ (ماه بزرگ خدا)» است و آن، ماهى بزرگ است و ماه رجب را «اَصمّ» ناميده اند؛ زيرا هيچ ماهى در احترام و فضيلت ، به پايه اش نمى رسد . مردمان جاهليّت، اين ماه را بزرگ مى شمردند . پس هنگامى كه اسلام آمد، بر بزرگى و فضيلت آن افزود .

۱۲۴۹.مسند ابن حنبلـ به نقل از سائب بن عبد اللّه ـ: روز فتح مكّه، مرا نزد پيامبر خدا آوردند . عثمان بن عَفّان و زُهَير، مرا آوردند . آنها شروع به مدح من كردند.
آن گاه پيامبر صلى الله عليه و آله به آنان فرمود : «درباره او به من خبر مدهيد . او در جاهليّت، همنشين من بود» .
سائب گفت: «آرى، اى پيامبر خدا! خوب همنشينى بودى!» .
آن گاه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «اى سائب! به خلق و خويى كه در جاهليّت داشتى، بنگر ؛ همه آنها را در اسلام ، حفظ كن ؛ به ميهمان ، غذا بخوران ؛ يتيمان را گرامى بدار و به همسايگان ، نيكى كن» .

۱۲۴۶.علل الشرائع عن فضيل بن عياض :قُلتُ لِأَبي عَبدِاللّهِ عليه السلام : أفَيُعتَدُّ بِشَيءٍ مِن أمرِ الجاهِلِيَّةِ ؟
فَقالَ : إنَّ أهلَ الجاهِلِيَّةِ ضَيَّعوا كُلَّ شَيءٍ مِن دينِ ^۱ إبراهيمَ عليه السلام إلاَّ الخِتانَ وَالتَّزويجَ وَالحَجَّ ، فَإِنَّهُم تَمَسَّكوا بِها ولَم يُضَيِّعوها. ^۲

۱۲۴۷.صحيح البخاري عن عبداللّه بن عمر :إنَّ عُمَرَ قالَ : يا رَسولَ اللّهِ ، إنّي نَذَرتُ فِي الجاهِلِيَّةِ أن أعتَكِفَ لَيلَةً فِي المَسجِدِ الحَرامِ .
قالَ : فَأَوفِ بِنَذرِكَ. ^۳

۱۲۴۸.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :ألا إنَّ رَجَباً شَهرُ اللّهِ الأَصَمُّ ، وهُوَ شَهرٌ عَظيمٌ ، وإنَّما سُمِّيَ الأَصَمَّ لِأَنَّهُ لا يُقارِنُهُ شَهرٌ مِنَ الشُّهورِ عِندَ اللّهِ عز و جلحُرمَةً وفَضلاً ، وكانَ أهلُ الجاهِلِيَّةِ يُعَظِّمونَهُ في جاهِلِيَّتِها ، فَلَمّا جاءَ الإِسلامُ لَم يَزدَد إلاّ تَعظيماً وفَضلاً. ^۴

۱۲۴۹.مسند ابن حنبل عن السائب بن عبداللّه :جيءَ بي إلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله يَومَ فَتحِ مَكَّةَ ، جاءَ بي عُثمانُ بنُ عَفّانٍ وزُهَيرٌ ، فَجَعَلوا يُثنونَ عَلَيهِ ، فَقالَ لَهُم رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله : لا تُعلِموني بِهِ قَد كانَ صاحِبي فِي الجاهِلِيَّةِ .
قالَ : قالَ : نَعَم يا رَسولَ اللّهِ ، فَنِعمَ الصّاحِبُ كُنتَ .
قالَ : فَقالَ : يا سائِبُ ، اُنظُر أخلاقَكَ الَّتي كُنتَ تَصنَعُها فِي الجاهِلِيَّةِ فَاجعَلها فِي الإِسلامِ ؛ أقرِ الضَّيفَ ، وأكرِمِ اليَتيمَ ، وأحسِن إلى جارِكَ. ^۵