۱۷۶۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر گاه ديدى خداوند بندگان را با آن كه معصيت وى مى كنند ، هر چه خواهند عطا فرمايد ، اين پله پله فرو افكندنشان از جانب خدا است .
۱۷۶۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :چون ديدى كه خداوند به بندگان هر چه دوست دارند ، عطا فرمايد ، حال آن كه ايشان چنانند كه او ناخشنود است ، پس بدانند كه پله پله سقوط مى كنند .
۱۷۶۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر گاه ديدى خداوند در عين ارتكاب گناهانِ [بندگان ، به ايشان ]عطا مى فرمايد ، اين پله پله فرو افكندن ايشان است .
۱۷۶۳.امام على عليه السلام :همانا خداوند داراى بردبارى و شكيبايى بسيار است ؛ بر فرعون هاى فراوان در روزگاران پيش شكيبايى ورزيده و برخى را هم كيفر فرموده است . اما اگر خدا كسى را مهلت دهد ، او را وانگذارد ، بلكه همواره بر مسير وى در كمين او است .
۱۷۶۴.امام على عليه السلام :همانا هر كه در آن چه دارد ، بر وى گشايش آورده شود و او اين را نشانه پله پله فرو افتادن نداند ، خود را از چيزى هراسناك ايمن پنداشته است .
۱۷۶۵.امام على عليه السلام :هر گاه ديدى خداى سبحان با آن كه مرتكب گناهان مى شوى ، نعمت ها را به تو عطا مى فرمايد ، اين پله پله فرو افتادن تو است .
۱۷۶۶.امام حسين عليه السلام :پله پله فرو افكندن از جانب خدا براى بنده اش چنين است كه به وى پياپى نعمت دهد و [توفيق] شكر را از وى بگيرد .
