«و كسانى كه كافر شدند ، مپندارند كه مهلتى به آنان مى دهيم خير آن ها است؛ همانا مهلتشان مى دهيم تا بر گناه بيفزايند؛ و ايشان را عذابى خوار كننده است .»

حديث:

۱۷۵۷.مسند ابن حنبل از عقبة بن عامر از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر گاه ديدى خداوند بهره دنيا را به بنده اى عطا فرمايد تا به گناهانى كه خواهد ، پردازد ، اين جز پله پله فرو افتادنش نيست . ـ سپس رسول خدا صلى الله عليه و آله اين آيه را تلاوت فرمود ـ : «پس چون آن چه را بدان پند داده شدند ، فراموش كردند ، درهاى همه چيز را بر آنان بگشوديم و چون بدان چه داده شدند شادمان گشتند ، ناگهان بگرفتيمشان ؛ پس همان دم نوميد شدند» .

۱۷۵۸.الكافى از سماعة بن مهران:از امام صادق عليه السلام درباره اين سخن خداوند پرسيدم: «اندك اندك از جايى كه ندانند ، گرفتارشان خواهيم ساخت» . فرمود : «او بنده اى است كه گناه مى كند و باز نعمتى كه با او است ، بدو داده مى شود و همان نعمت او را از آمرزش خواهى براى آن گناه غافل مى كند» .

۱۷۵۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :همانا خداوند ظالم را مهلت مى دهد تا بگويد: «خدا مرا رها نهاده است» . سپس وى را سخت گرفتار مى كند . خداوند خود را به گاه هلاكت ظالمان ستوده و فرموده است: «پس بيخ و بن گروهى كه ستم كردند ، بريده شد ؛ و سپاس و ستايش خداى را است ، پروردگار جهانيان» .

«وَ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـئايَـتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لاَ يَعْلَمُونَ * وَ أُمْلِى لَهُمْ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ . ^۱ »

«وَ لاَ يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَنَّمَا نُمْلِى لَهُمْ خَيْرٌ لِّئَنفُسِهِمْ إِنَّمَا نُمْلِى لَهُمْ لِيَزْدَادُواْ إِثْمًا وَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ . ^۲ »

الحديث :

۱۷۵۷.مسند ابن حنبل عن عقبة بن عامر عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله :إذا رَأَيتَ اللّهَ يُعطِي العَبدَ مِنَ الدُّنيا عَلى مَعاصيهِ ما يُحِبُّ ، فَإِنَّما هُوَ استِدراجٌ . ثُمَّ تَلا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله : «فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَ بَ كُلِّ شَىْ ءٍ حَتَّى إِذَا فَرِحُواْ بِمَآ أُوتُواْ أَخَذْنَـهُم بَغْتَةً فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ ^۳ » . ^۴

۱۷۵۸.الكافي عن سماعة بن مهران :سَأَلتُ أبا عَبدِ اللّهِ عليه السلام عَن قَولِ اللّهِ عز و جل : «سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لاَ يَعْلَمُونَ» قالَ : هُوَ العَبدُ يُذنِبُ الذَّنبَ ؛ فَتُجَدَّدُ لَهُ النِّعمَةُ مَعَهُ تُلهيهِ تِلكَ النِّعمَةُ عَنِ الاِستِغفارِ مِن ذلِكَ الذَّنبِ . ^۵

۱۷۵۹.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :إنَّ اللّهَ يُمهِلُ الظّالِمَ حَتّى يَقولَ : قَد أهمَلَني ، ثُمَّ يَأخُذُهُ أخذَةً رابِيَةً . إنَّ اللّهَ حَمِدَ نَفسَهُ عِندَ هَلاكِ الظّالِمينَ فَقالَ : «فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَـلَمُواْ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَــلَمِينَ ^۶ » . ^۷